Avrupa Birliği’nin ortak tarım politikası kapsamında Türkiye’nin uyumu ve ortak Tarım Politikası’nın Türk tarım sektörünün rekabet gücü üzerindeki etkisi

Abstract

Tarım sektörü tüm ülke ekonomileri için, sosyal, ekonomik ve siyasi açılardan son derece kritik bir sektördür. Tarım sektörü sadece gıda güvenliği ve beslenme açısından değil, fakat aynı zamanda ekonomik katma değer, istihdam, dış ticarete katkı ve kırsal kalkınma açısından köşe taşı bir sektördür. Bu sebeple, tarım sektörü için uygulanacak politika ve stratejilerin son derece titizlikle planlanması ve uygulanması gerekmektedir. Tarım sektörüne uygulanacak yanlış politikalar ve politikaların yanlış uygulanması son derece yıkıcı etkiler doğurabilecektir. Dünya ekonomisindeki dönüşüm, Türkiye ekonomisinde tarım sektörünün dönüşümünü zorunlu hale getirmektedir. Bu dönüşümün dinamikleri doğru analiz edilip, doğru politikalar geliştirilirse, tarım sektörü için zayıflıklar ve tehditler azaltılıp, güçlü yönler ve fırsatlar artırılarak, tarım sektörü için bu dönüşümden kazançlar artırılabilir. Türkiye ekonomisi sahip olduğu, coğrafya, iklim yapısı ve genel ekonomik kapasitesi göz önüne alındığında, tarım sektöründe geliştirilecek ve uygulanacak doğru politika ve stratejilerle, gerek Avrupa Birliği Ortak Tarım Politikası gerekse Dünya Ticaret Örgütü politikaları doğrultusunda tarımda serbestleşmenin negatif etkilerini ortadan kaldırarak bu değişimi en iyi şekilde avantaja dönüştürülebilir. Bunun için en önemli sermaye, kamu ve özel kesimin işbirliği içerisinde küresel dönüşümün dinamiklerini sağlıklı bir şekilde anlayıp gerekli dönüşümleri istikrarlı ve tutarlı bir şekilde yapmaktır. Sonuç olarak, Türkiye ekonomisi, küresel ekonomide tarım sektöründeki dönüşümü doğru analiz ederek ve doğru politikalara geliştirerek, tehditleri fırsata ve kayıpları kazançlara dönüştürmek zorundadır.

Agricultural sector is critical sector for all the countries in terms of social, economic and political aspects. Agricultural sector is the cornerstone not only for food safety and nutrition but also for added value, employment, contribution to the foreign trade and rural development. For this reason, it is essential to design and to implement economic development policies and strategies for the agricultural sector punctiliously. Wrong policies or policies implemented wrongly in the agricultural sector result in destructive effects on the agricultural sector. The transformation in the world economy makes the transformation of the Turkish agricultural sector obligatory. If the dynamics of this transformation can truly be analyzed and be developed appropriate policies, Gains from this transformation can be increased for the agricultural sector by reducing weaknesses and threats of agricultural sector and by increasing strong characteristics and opportunities of agricultural sector. Turkish economy by considering the geography, the climate and general economic structure of Turkish economy can turn the advantage of the liberalization in the agricultural sector by eliminating the negative effects of the liberalization in the agricultural sector in accordance with the policies of both the Common Agricultural Policy and the World Trade Organization and by developing and implementing appropriate policies and strategies in the agricultural sector. The best capital for the successful transformation policy is to do whatever required stably and consistently in cooperation of public and private sector by analysing the dynamics of the global transformation in agricultural sector truly. As a result, Turkish economy have to turn the threats into the opportunities and to turn the losses into the gains by developing appropriate policies and by analysing the transformation in the agricultural sector in the global economy truly. ÖZET Tarım, insanların en temel ihtiyacı olan beslenme gereksinimini karşılayan bir sektör olmasından dolayı, ülke ekonomilerinde ve toplumların gündelik hayatında oldukça önemli bir yere sahiptir. Avrupa Birliği’nin önemli politikalarından birisi olan Ortak Tarım Politikası (OTP), 1962 yılında yürürlüğe girmiş ve uygulanmaktadır. Avrupa Birliği (AB)’nde tarım sektörünün desteklenmesi ve yönlendirilmesi Ortak Tarım Politikası (OTP) kapsamında yürütülmektedir. OTP Avrupa Birliği’nin ilk ortak politikası olup temelleri Roma Antlaşması ile atılmış ve toplam Avrupa Birliği bütçesinin %45-50 ’sini kapsamaktadır. AB’ye tam üye olabilmek için AB politikalarına uyumun sağlanması en önemli koşul olarak Türkiye’nin karsısına çıkmaktadır. 2000 yılında tarım alanında önemli bir reform süreci gündeme gelmistir. Tarım Reformu Uygulama Projesi olarak adlandırılan bu reform, özellikle tarımsal desteklerin belli standartlara ulaşmasını hedeflemiş ve doğrudan gelir destegi sistemini uygulamaya sokmuştur. Bu çalışmada OTP temel ilkeleri ve bu ilkelere uyum çalışmaları kapsamında ülkemizde yapılan çalışmalar incelenmiştir. Ortak Tarım Politikası, AB, Kırsal kalkınma, Türk ve AB Tarım Politikaları ABSTRACT Agriculture, the most basic needs of people who meet the nutritional requirements of an industry because the country's economy and society in their daily lives has a very important place. Common Agriculture Policy (CAP), one of the important policy of European Union, came into force in 1962 and since that time has implemented. In European Union, supporting and directing activities for the agriculture sector are carried out in the extent of Common Agriculture Policy (CAP). The first common policy of European Union CAP, laid the foundations of Treaty of Rome, is composed of %45-50 of the total budget of EU. Turkey is significantly faced to get accustomed to the EU policies to be an exact member. An outstanding reforming process came to light in the year 2000 in the area of agriculture. This reform, which was named as The Application Project of Agriculture Reform, especially aimed to set some standards for agricultural supports and established direct income support system. In this study, main principles of CAP and in the context of harmonization with these principles, the studies conducted in Turkey are examined. Key Words: Common Agricultural Policy, EU, Rural Development, EU Common Agricultural Policy and Turkey