The Effects of Different Exercise Modalities in Alzheimer’s Disease

Abstract

Alzheimer hastalığı (AH) ilerleyici nörodejeneratif bir hastalık olup demansın en sık görülen nedenidir. Artmış oksidatif stres, anormal amiloid ? (A?) ve tau proteinlerinin birikimi, nöroinflamasyon, nöronal plastisite yetmezliği ve nöronal kayıp AH'nin patofizyolojisi ile ilişkilendirilen ana faktörlerdir. Artan kanıtlar fiziksel aktivitenin, hem kognitif fonksiyona hem de AH'de gözlenen hücresel patolojilere iyileştirici etkileri olduğunu göstermektedir. Aerobik egzersizin (AE) antioksidan enzim aktivitesini, nörotrofik faktörlerin sentezini arttırdığı, nöroinflamatuar belirteçleri azalttığı, öğrenmeyi ve bellek fonksiyonlarını iyileştirdiği gösterilmiştir. Ayrıca hücre yaşayabilirliği ve A? klirensi üzerine yararlıdır. AE, beyin dokusundaki çözülebilir A?1-42 düzeylerini klirensten sorumlu enzimlerin aktivitelerini arttırarak düşürür. Aynı zamanda kaspaz-9, sitokrom c, Bax ve kaspaz-3 gibi apoptotik enzimleri baskılar. Direnç egzersizlerinin (DE) AH'deki etkileri hakkında açık bir bilgi bulunmamakla birlikte az sayıda çalışmada daha çok yaşlanma modellerinde etkilerine bakılmıştır. Bu çalışmalarda DE'nin insülin benzeri büyüme faktörü-I ve beyin kaynaklı nörotrofik faktörün (BDNF) serum konsantrasyonlarını artırdığı, oksidatif stresi azalttığı insanlarda gösterilmiş olup, hayvanlarda hipokampal BDNF mRNA düzeyinde artış yaptığı bildirilmiştir. Ek olarak DE ve AE, Alzheimer hastalarında günlük aktivitelerin gelişimine ve fiziksel becerilerin arttırılmasına yardımcı olabilir. Sonuç olarak egzersiz terapisi uygulamaları daha etkili tedavi seçenekleri geliştirilmesine ve AH'nin ilerlemesinin yavaşlatılmasına, herhangi bir yan etki yapmaksızın yardımcı olabilir

Alzheimer’s disease (AD) is a progressive neurodegenerative disease and the most common cause of dementia. Increased oxidative stress, abnormal amyloid β (Aβ) accumulation, tau aggregation, neuroinflammation, neuronal plasticity failure, and neuronal loss are the main factors related to the pathophysiology of AD. Increasing evidence suggests that physical activity has a positive effect on both cognitive function and cellular pathologies of AD. It has been demonstrated that aerobic exercise (AE) increases the activity of antioxidant enzymes and synthesis of neurotrophic factors, decreases the levels of neuroinflammatory markers, and enhances the functions of learning and memory. It is also beneficial for the improvement of cell survival and upregulation of Aβ clearance. AE has been shown to reduce the levels of soluble Aβ1–42 via an increase in enzyme activity, which is responsible for the upregulation of Aβ clearance in brain tissues. It also represses apoptotic cascades such as the caspase-9, cytochrome c, Bax, and caspase-3 cascades. Although there are no clear data on the effects of resistance exercise (RE) on AD, only a small number of articles have studied the effects of RE on models of aging. In these studies, RE increased the serum concentrations of insulin-like growth factor-1 and brain-derived neurotrophic factor (BDNF), reduced oxidative stress in humans, and upregulated the hippocampal expression of BDNF mRNA in animals. In addition, RE and AE therapies may help progress in daily activities and enhance physical ability in AD patients. Eventually, exercise therapy regimens may lead to more effective treatment options and slow the progression of AD without any side effects