2000-2022 arası Çin’in Körfez Ülkelerindeki enerji ekonomi politiği

Abstract

Çin, kadim devlet geleneğini sürdürerek modern çağda da varlığını güçlendirmiştir. 20. yüzyılın sonlarında uygulamaya koyduğu dışa açılım politikası ile içte otoriter bir yönetim anlayışını sürdürürken, dış politikada liberal ekonomik stratejiler benimsemiştir. Komünist Parti liderliğinde şekillenen bu yapı, literatürde “otoriter kapitalizm” olarak tanımlanmaktadır. Çin, “modern ekonomik kalkınma” stratejisi doğrultusunda sanayileşme, dış ticaretin genişlemesi, yabancı yatırımların artması ve yeni pazar oluşturma çalışmaları ile küresel ekonomide önemli bir aktör haline gelmiştir. Bu süreçte Çin, dünyanın en büyük ikinci ekonomisi ve satın alma gücü paritesine göre birinci sıradaki ekonomi olmuştur. Artan üretim ve sanayileşme faaliyetleri Çin’in enerji ihtiyacını ciddi biçimde artırmış ve ülkeyi enerjide dışa bağımlı hale getirmiştir. Bu bağımlılığı yönetmek ve küresel ticaret ağlarını güçlendirmek amacıyla Çin, İpek Yolu Girişimi kapsamında Asya, Avrupa, Afrika ve Ortadoğu’da çok sayıda ekonomik ve diplomatik anlaşma imzalamıştır. İpek Yolu projesi çerçevesinde geliştirilen kazan-kazan politikası ile Çin, küresel ve bölgesel düzeyde etkinliğini artırmıştır. Özellikle Körfez bölgesinde enerji temininde kritik bir aktör olan Çin, Katar ile yaptığı enerji anlaşmaları yoluyla enerji güvenliğini pekiştirmiştir. Bu çalışmada, Çin’in 2000'ler sonrası küresel ve bölgesel etkileri, ekonomi politiği, enerji stratejileri ve Katar ile ilişkileri kapsamlı şekilde analiz edilecektir.

China has maintained its existence by preserving its ancient state tradition and has strengthened its position in the modern era. In the late 20th century, it adopted an external opening policy, maintaining an authoritarian governance structure domestically while embracing liberal economic strategies internationally. This structure, shaped under the leadership of the Communist Party, is defined in the literature as “authoritarian capitalism.” Following the “modern economic development” strategy, China has become a major actor in the global economy through industrialization, the expansion of foreign trade, the increase of foreign investments, and market creation efforts. During this process, China has emerged as the world's second-largest economy and, in terms of purchasing power parity, the largest. The rapid growth in production and industrial activities has significantly increased China's energy needs, rendering the country dependent on external energy sources. To manage this dependency and strengthen its global trade networks, China launched the Belt and Road Initiative, signing numerous economic and diplomatic agreements across Asia, Europe, Africa, and the Middle East. Through the win-win policy developed within the scope of the Belt and Road Initiative, China has expanded its influence on both global and regional scales. Particularly in the Gulf region, China has become a critical actor in securing energy supplies, solidifying its energy security through agreements with Qatar. This study aims to comprehensively analyze China's global and regional influence after the 2000s, its political economy, energy strategies, and its relations with Qatar.