Türk din mûsikisinde kullanılan ney, kanun, ud ve bendir enstrümanlarının kullanımına bağlı olarak gelişen kas – iskelet sistemi rahatsızlıklarının oluşumunu önleyebilecek egzersiz önerileri

Abstract

Müzik enstrümanı icrası birçok insanların ilgisini çeken önemli bir yetenektir. Bir enstrüman icrasında gelişim kaydetmek tekrarlı ve bazen de zorlayıcı çalışmalar gerektirir. Yıllarca bir enstrüman icrası üzerine yapılan bu çalışmalar, çeşitli nedenlerle bazı kas iskelet sistemi rahatsızlıkları oluşumuna sebep olabilmektedir. Bu çalışmada çeşitli müzik enstrümanları ve özellikle günümüzde Türk Din Mûsikîsinde kullanımını görmeye alışık olduğumuz ney, kanun, ud ve bendir enstrümanlarını icra eden kişilerin faaliyetlerinden ötürü kronik rahatsızlıklara düşmemeleri için önleyici egzersiz hareketlerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada buna yönelik olarak özel muayenehaneler hariç, Kocaeli’ deki kamu ve özel sektörde çalışan fizyoterapistlerin %12’sine ulaşılarak, fizyoterapist görüşleri ile belirlenen çeşitli egzersiz hareketlerini yine fizyoterapistlerin önerip önermediklerini belirtmeleri ve bu hareketlerden bir program oluşturmaları istenmiştir. Yapılan çalışma sonucunda ortaya müzisyenlerin vücut ağırlığıyla uygulayabileceği önleyici bir program önerisi çıkmış ve literatüre kazandırılmıştır. Yapılan literatür değerlendirmesi sonucu daha önce Türkiye’de buna benzer bir önleyici egzersiz nerisi çalışmasına rastlanmamıştır. Bu nedenle literatüre önemli bir katkı sağlandığı düşünülmektedir. Çalışmamızın müziğe gönül vermiş kişilere fayda sağlamasını umuyoruz.

Performing musical instruments is an important talent that draws the interest of many people. Achieving proficiency in playing an instrument requires repetitive and sometimes challenging practice. These practices, performed over many years, can lead to various musculoskeletal disorders due to several factors. This study aims to identify preventive exercise movements to protect musicians, especially those playing the ney, kanun, oud, and bendir, which are commonly used today in Turkish Religious Music, from developing chronic conditions associated with their musical activities. For this purpose, the study reached out to 12% of physiotherapists working in the public and private sectors in Kocaeli, excluding private clinics, requesting them to evaluate and suggest various exercise movements previously identified through physiotherapist consultations. They were also asked to create an exercise program based on these movements. As a result, the study produced a preventive program recommendation that musicians could perform using their body weight, thus contributing to the literature. Upon reviewing existing literature, no similar preventive exercise program study conducted previously in Turkey was found. Therefore, this study is believed to offer a significant contribution to the existing literature. We hope our research provides beneficial support to individuals passionate about music.