In vivo and vitro evaluation of marginal integrity in ceramic inlays

Abstract

Seramik inleylerin uzun süreli başarısı açısından restorasyonun kenar uyumu önem taşır. Bu çalışmanın amacı, adezivlerle yapıştırılan fırınlanmış seramik inleylerde marjin uyumunun hem in vivo hem de in vitro olarak incelenmesidir. 10 adet çekilmiş mandibular molar dişte MOD Mey kaviteleri açıldı. Ducera inley sistemi kullanılarak seramik inleyler replika modeller üzerinde pişirildi ve hem ışıkla hem de kimyasal olarak sertleşen kompozit rezin kul¬lanılarak ilgili dişe yapıştırıldı. Polisaj işlemini takiben her diş bukkolingual ve mesiodistal olarak kesildi ve marjinal uyum mikroskobik olarak incelendi. Okluzal marjinlerde elde edilen ortalama 78.77 fim ± 14.85 aralık değeri, aproksimal marjinlerde elde edilen 128.85 pm ± 34.34 aralık değerinden daha küçüktür. In vivo değerlendirme için, 7 adeti onley olmak üzere toplam 25 adet fırınlanmış seramik inley Class II kavitelere uygulandı. Hoglund Aberg ve arkadaşları (Acta Odontol Scand 1994; 52: 140 -149) tarafından kullanılan derecelendirme sistemine göre değerlendirildi. Vakaların 19 adetinde inley restorasyonların mevcut anatomik form ile tam olarak uyumlu olduğu gözlendi. Hem in vivo hem de in vitro sonuçlar fmnlanarak elde edilen seramik inleylerin marjinal uyum¬larının yüksek kalitede olduğunu göstermektedir.

The marginal integrity is an important factor for the long-term success of ceramic inlays. The long term clinical performance of porcelain inlays depends on a number of factors of which the marginal adaptation is of significant interest. The aim of this study was to determine the margin quality of adhesively luted sin¬tered porcelain inlays both in vivo and in vitro. MOD cavities without bevels were prepared on 10 extracted human mandibular molar teeth. Using the Ducera inlay system, inlays were fired on refractory dies and luted with a dual-curing composite resin. After polishing, each tooth was sectioned in buccalllingual and mesiaildistal directions and marginal adaptation was assessed microscopically. The mean marginal gap of 78.77 ± 14.85 ym. recorded for occlusal margins was significantly smaller than that of 128.85 ± 34.34 ym seen at the approximal margins. For in vivo evaluation, 25 fired porcelain inlays, including 7 onlays, were placed in Class II cavities. The assessment of the marginal adaptation of inlays was made according to the scaling system used byAberg et al. (Acta Odontol Scand 1994; 52:140-149). In 19 of the clinical cases, the restoration was contiguous with the existing anatomic form. Both in vivo and in vitro evaluations showed the margin quality of porcelain inlays to be high.