Sporcular tarafından algılanan antrenör davranışlarının ve antrenör sporcu ilişkisinin zihinsel dayanıklılık üzerindeki etkisi

Abstract

Amaç: Bu araştırmanın amacı sporcular tarafından algılanan antrenör davranışlarının ve antrenörsporcu ilişkisinin zihinsel dayanıklılık üzerindeki etkisi incelenmiştir. Gereç ve yöntem: Araştırmamıza Karabük ilinde bulunan 16-20 yaş arasında yarışan bireysel spor ve takım sporu yapan 100 kadın ve 103 erkek olmak üzere 203 lisanlı sporcular gönüllü olarak katılmışlardır. Çalışma kapsamında sporculara “Kişisel Bilgi Formu”, “Sporda Mental Dayanıklılık Ölçeği”, “Sporcular İçin Antrenör Davranışlarını Değerlendirme Ölçeği”, “AntrenörSporcu İlişkisi Envanteri” uygulanmıştır. Verilerin analizinde hiyerarşik regrasyon analizi, t- testi tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgular: Antrenör sporcu ilişkisi ile Fiziksel antrenman planı (r= 0,41, p<0,01), Teknik beceri (r= 0,47, p<0,01), Zihinsel hazırlık (r= 0,39, p<0,01), Hedef belirleme (r= 0,42, p<0,01), Yarışma stratejisi (r= 0,41, p<0,01) ve Olumlu antrenör davranışları (r= 0,46, p<0,01) arasında pozitif yönlü anlamlı ilişki varken Olumsuz antrenör davranışları (r= -0,04, p>0,05) ile anlamlı ilişki yoktur. Antrenör davranışlarının antrenör sporcu ilişkisi üzerindeki rolünü belirlemek için yapılan çoklu regresyon analizinde ise Teknik beceriler (β= 0,22, p<0,01) ve Olumlu antrenör davranışlarının (β= 0,23, p<0,01) antrenör sporcu ilişkisini pozitif yönde yordadığı görülmüştür. Sonuç: Sonuç olarak antrenör davranışları ve sporcu antrenör ilişkisi sporcuların zihinsel dayanıklılığını belirlemede önemli bir role sahip değildir. Fakat antrenör davranışlarından özellikle teknik beceriler ve olumlu davranışları antrenör sporcu ilişkisini pozitif yönde geliştirmektedir.

Objective: The aim of this research is to examine the effects of coach behaviors perceived by athletes and the relationship between coach and athlete on mental toughness. Material and methods: 203 licensed athletes, 100 women and 103 men, who are competing in individual sports and team sports competing between the ages of 16-20 in Karabuk participated voluntarily. Within the scope of the study, “Personal Information Form”, “Mental Endurance Scale in Sports”, “Trainer Behavior Evaluation Scale for Athletes”, “Trainer-Athlete Relationship Inventory” were applied to the athletes. Hierarchical regression analysis and t-test one-way analysis of variance were used in the analysis of the data. Results: Trainer-athlete relationship and Physical training plan (r= 0.41, p<0.01), Technical skill (r= 0.47, p<0.01), Mental preparation (r= 0.39, p<0, 01), Goal setting (r= 0.42, p<0.01), Competition strategy (r= 0.41, p<0.01) and Positive trainer behaviors (r= 0.46, p<0.01) ) there is a significant positive relationship between negative trainer behaviors (r= -0.04, p>0.05). In the multiple regression analysis performed to determine the role of coach behaviors on the coachathlete relationship, it was found that Technical skills (β= 0.22, p<0.01) and Positive coach behaviors (β= 0.23, p<0.01) showed a positive relationship between coach-athlete. Direction was observed. Conclusion: As a result, coach behaviors and athlete-trainer relationship do not have an important role in determining the mental resilience of athletes, but coach behaviors, especially technical skills and positive behaviors, improve the coach-athlete relationship.