CAD-CAM CEREC 3 sistemiyle hazırlanan inleylerin marjinal adaptasyonlarının in vitro olarak değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı CAD-CAM Cerec 3 sistemiyle hazırlanan seramik inleylerin marjinal adaptasyonlarını değerlendirmektir. Çalışmada 40 adet çekilmiş üst I. ve II. molar dişler kullanıldı. Dişler, 20'şerden rastgele iki ayrı gruba dağıtıldı. I. gruptaki inleyler 3 boyutlu kamera (3D Camera), II. gruptaki inleyler ise lazer tarayıcı (CEREC Scan) ile alınan optik ölçüler kullanılarak hazırlandı. Çalışmada Cerec 3 COS 2.6X yazılım kullanıldı. Dişler üzerinde 2,5-3 mm bukkolingual genişlik ve 2,0 mm pulpal derinlikte okluzal kesimler ve 1,5 mm basamak derinliği, 1 mm basamak kalınlığı ve 5 mm bukkolingual genişliğe sahip proksimal kesimler hazırlandı. Yapıştırma simanlarının viskozite farkının marjinal adaptasyona etkisinin incelenebilmesi amacıyla, I. ve II. gruptan 10'ar tane olmak üzere, 20 inley VLV (Variolink II Low Viscosity), 20 inley de VU (Variolink Ultra) siman ile yapıştırıldı. Örnekler, okluzal yüzeyi bukkolingual yönde 3 parçaya, proksimal yüzeyi ise meziodistal yönde 2 parçaya ayıracak şekilde kesitlendirildi. Kesitler ışık mikroskobunda X100 büyütmede incelendi. Marjinal aralık ve dış kenar uyumu ölçümleri okluzal ve proksimal marjinlerde 2 ayrı lokalizasyonda yapıldı. Ölçüm değerlerinin istatistiksel analizi ANOVA (P<0.05 ) ile yapıldı. Ölçümler değerlendirildiğinde, VLV siman ile yapıştırılan gruptaki marjinal aralık ve dış kenar uyumu değerlerinin, VU siman ile yapıştırılan gruptaki değerlerden daha yüksek olduğu görüldü. Üç boyutlu kamera kullanılarak hazırlanan inleylerde, lazer tarayıcı kullanılarak hazırlanan inleylere göre daha yüksek marjinal aralık ve dış kenar uyumu değerleri elde edildi. Farklı bölgelerden elde edilen marjinal aralık ve dış kenar uyumu değerleri karşılaştırıldığında, proksimal bölgelerden elde edilen değerlerin, okluzal bölgelerden elde edilen değerlerden daha düşük olduğu görüldü. Gruplar arasındaki bu farklar istatistiksel olarak anlamlı bulundu. MARGINAL ADAPTATION OF CEREC 3 CAD-CAM INLAYS: AN IN VITRO STUDY The purpose of this in vitro study was to examine the marginal adaptation of Cerec 3 CAD-CAM inlays. Fourty extracted maxillary first and second molars were selected. Teeth were divided in 2 equal groups. One group of inlays was fabricated from the optical impressions which were taken using 3D camera. Other group was prepared using laser scanning technique. The inlay restorations were designed and machined with the Cerec 3 CAD-CAM system, using the software COS 2.6X. The dimensions of the cavities were 2,5-3 mm in width and 2 mm in depth at the occlusal isthmus and 1 mm mesio-distal and 5 mm buccolingual in width at the proximal boxes. The depth of the proximal boxes in direction to the axial pulpal walls was 1,5 mm. For evaluation of the effect of cement viscosity on the marginal adaptation, half of the inlays were cemented with Variolink II Low-viscosity while the other half were cemented with Variolink Ultra. The restored teeth were sectioned buccolingually and mesiodistally, marginal adaptation was evaluated at X100 magnification under a light microscope. The marginal integrity and discrepancy measurements calculated at both proximal and occlusal margins in two different locations. Statistical analysis was performed using the ANOVA (P<0.05 ). Marginal integrity and discrepancy values obtained from cemented with VLV group were significantly higher than VU. Statisticaly higher marginal integrity and discrepancy values were observed in inlays prepared with scanning technique than 3D camera. Occlusal marginal integrity and discrepancy mesaurements were significantly higher than proximal ones for all inlays.