Yükseköğretimde Yeni Ortaklık: Sürekli Eğitim Merkezleri ve İŞKUR

Abstract

Türkiye'de genel olarak eğitim özelde yükseköğretim sermayenin taleplerine göre dönüşmektedir. Üniversiteler hem sistemin yeniden üretilmesi için gereken teknolojik donanım hem de bu donanıma vakıf nitelikli insan gücünü üreten kurumlar olarak biçimlenmektedir. Özellikle AB'ye uyum çerçevesinde Bologna Süreci ile birlikte girişimci üniversite modeli olarak tanımlanan bu yeni tarz üniversitenin inşası hızlanmıştır. Bu yeni anlayış üniversiteleri, bağımsız bilgi üreten yapısını dönüştürerek kapitalist sistemin kendini yeniden üretmesi için ihtiyaç duyduğu bilgiyi paketler halinde sunan girişimciye dönüştürmüştür. Son yıllarda ise Sürekli Eğitim Merkezleri (SEM) kısa sürede elde edilebilen meslek sertifikalarıyla öne çıkmakta ve üniversiteye yarattığı kaynak ile dikkat çekmektedir. SEM'ler işgücü piyasasının dönemsel ihtiyaçları doğrultusunda bireysel ve kurumsal olarak eğitimler vermekte ve verdiği eğitimlerde danışmanlık ve kariyer şirketlerinin yanı sıra kamu kurumlarıyla ortaklığa gitmektedir. Bu bağlamda yeni istihdam politikaları çerçevesinde yeniden yapılanmakta olan İŞKUR, aktif istihdam politikası uygulamalarıyla önemli bir eğitim alıcısı olarak karşımıza çıkmaktadır. Sertifika programları ve meslek eğitimlerinin işe yerleştirilmenin ön koşulu haline gelmesiyle SEM ve İŞKUR işbirliği alanları çeşitlenmektedir. Bu çalışmada SEM'lerin yeni rolü değerlendirilmekte ve meslek sertifikaları üzerinden İŞKUR ile kurduğu ortaklık biçimleri araştırılmakta; yapısal işsizlik problemine çözüm olarak üretilen ve yaşam boyu eğitim vurgusuyla sunulan sertifika programlarının istihdama ve eğitime yarattığı etki tartışılmaktadır.

In Turkey education in general, particularly higher education has been transforming upon the demands of capital. The universities have been structured in order to produce both the technological equipment necessary for reproducing the system and the qualified man power that is in command of this very equipment. Especially inconjunction with Bologna Process within the scope of EU harmonisation, construction of this new style university, defined as entrepreneur university has gathered speed. This new understanding has transformed the independent knowledge producing structure of the universities into entrepreneurs presenting the knowledge - in a packed form - that the capitalist system requires to reproduce itself. In recent years Continuing Education Centers (CEC) stand out with the vocational certificates that are attained in a short period of time and draw attention with the resources created for the university. CECs provide individual and corporate trainings upon the periodic requirements of the labor market and form partnerships with consulting and career companies along with the public institutes in these trainings. In this context, İŞKUR (Turkish Labor Agency) reorganizing within the frame of new employment policies appears to be an important training buyer with the execution of its active employment policies. Areas of cooperation for CEC and İŞKUR have been varying upon the certification programs and vocational trainings becoming the precondition of job placement. In this study, CECs new status have been evaluated and the forms of cooperation with İŞKUR is researched; the impact of certification programs produced as a solution for structural unemployment issue and presented as lifelong education on employment and education is debated.