Sağlık bilimleri alanında yükseköğrenim gören öğrencilerin uzaktan eğitim sürecini değerlendirmesi

Abstract

Amaç: Bu araştırmanın amacı, sağlık bilimleri alanında farklı disiplinlerde yükseköğrenim gören öğrencilerin perspektifinden Uzaktan Eğitim (UE) sürecinin değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel araştırmaya, sağlık bilimleri alanında eğitim vermekte olan bir vakıf üniversitesinin Anestezi, İlk ve Acil Yardım, Tıbbi Görüntüleme Teknikleri Programları, Tıp Fakültesi, Hemşirelik Bölümü Lisans ve Hemşirelik Bölümü Yüksek Lisans alanlarında öğrenim görmekte olan 322 öğrencisi (K/ E:240/ 82; ortalama yaş:21,16±2,91 yıl) katılmıştır. Veriler, UE süreciyle ilgili soruları içeren bir elektronik anket formu (E-anket) kullanılarak elde edilmiştir. Ayrıca, UE'in mesleki yeterlilik üzerindeki etkileri de öğrenciler tarafından “arttı, ne arttı ne azaldı, azaldı” şeklinde değerlendirilmiştir. Bulgular: Hemşirelik Bölümü Lisans öğrencilerinin (3,78±0,95) “Teorik olarak öğrendiklerimi uygulayamadığım için mesleki gelişimim UE'den olumsuz etkilendi” maddesinin puanı Hemşirelik Bölümü Yüksek Lisans öğrencilerinden (2,68±0,82) yüksek iken, Tıp Fakültesi öğrencilerine (4,25±1,25) göre daha düşüktür (p<0,05). UE döneminde mesleki gelişim için en etkili yöntemler sırasıyla; İlk ve Acil Yardım Programında “Vaka çalışması” (n=36, %70,6) ve Anestezi Programında “Video temelli öğrenme” olarak belirtilmiştir (n=48, %78,7). Anestezi (n=51, %85) ile Tıbbi Görüntüleme Teknikleri Programları öğrencileri (n=43, %86) ölçme değerlendirmeye yönelik sınav dışında farklı aktivitelerin de düzenlendiğini belirtmişlerdir. Eğitimde Hibrit modelin öğrenciler tarafından farklı oranlarda (Tıp Fakültesi öğrencilerinde %61,8; Hemşirelik Bölümü Lisans öğrencilerinde %67,5 ve Hemşirelik Bölümü Yüksek Lisans öğrencilerinde %89,5) kabul edildiği saptanmıştır. Sonuç: Öğrencilerin uzaktan eğitim için farklı kabul düzeyleri olduğundan hibrit model için öğrencilerin ihtiyaçlarının dikkate alınmasının önemli olduğu sonucuna varılmıştır.

Objective: This research aims to evaluate the Distance Learning (DL) process from the perspective of students studying in different disciplines in the fields of health sciences. Materials and Methods: In this cross-sectional study, 322 students (F/ M: 240/ 82; mean age: 21.16±2.91 years) studying in the fields of Anesthesia, First and Emergency Aid, Medical Imaging Techniques Programs, Faculty of Medicine, Nursing Department Undergraduate and Nursing Department of a foundation university on the Anatolian Side of Istanbul. Data were obtained using an electronic survey form (E-survey) containing questions regarding the DL process. In addition, the effects of DL on professional competence were evaluated by the students as increased, neither increased nor decreased, but decreased. Results: While the score of the item “My professional development was negatively affected by DL because I could not apply what I learned theoretically” of the nursing students (3.78±0.95) was higher than the nursing graduate students (2.68±0.82), the medical students (4, 25±1.25) (p<0.05). The most effective methods for professional development are respectively; Case study in the First and Emergency Program (n=36, 70.6%) and Video-based learning in the Anesthesia Program (n=48, 78.7%). Students of Anesthesia (n=51, 85%) and Medical Imaging Techniques Programs (n=43, 86%) stated that different activities were organized in addition to the exam for measurement and evaluation. The Hybrid model was accepted by students at different rates (61.8% for Medical students, 67.5% for Nursing students and 89.5% for Nursing Masters students). Conclusion: Different acceptance levels for Distance Learning were observed among health science students. However, a hybrid model that can meet the needs of each group could be an option in developing future educational programs.