Üçüncü sinema’ya Fernando Solanas sineması üzerinden bakış

Abstract

Üçüncü Dünyacı çözüm arayışları, Soğuk Savaş dönemindeki iki kutuplu düzenin dışında bir dünyanın imkânını sorgulayan Bağlantısızlar İttifakı’nın çabalarıydı. SSCB ve ABD’nin önerdiği ideolojik kodların dışında yeni bir anlam haritası önerme gayretinde bulunan “Üçüncü Dünya” ülkelerinde, sanat alanında da siyaset zeminindeki gelişmelere koşut bağımsız çabalar gözlemlenmekteydi. Üçüncü Dünya’nın teorik temelleriyle irtibat kuran Üçüncü Sinema, ortaya koyduğu manifestolarla, Hollywood’un klasik anlatısının ve Avrupa’da ortaya çıkan sinema hareketlerinin dışında yeni bir sinema dili önermeye çalışmaktaydı.

Third World solutions were the efforts of Non-Aligned Movement, questioning the possibilities of a different world apart from the bipolar order emerged during the Cold War. In the Third World countries, which have strived to propose a new map of meaning apart from the ideological codes proposed by the USSR and the US, independent efforts in the field of art were observed in parallel with the political developments. The Third Cinema, associated with the theoretical foundations of the Third World, have tried to propose a new cinematic language outside classical manifestations of Hollywood and film movements that emerged in Europe.