Müzikoterapinin preeklampsili gebelerde doğum öncesi anksiyete ve doğum sonrası anne-bebek iletişimi ve memnuniyetine etkisi

Abstract

Müzikoterapinin preeklampsili gebelerde doğum öncesi anksiyete ve doğum sonrası anne-bebek iletişimi ve memnuniyetine etkisini değerlendirmek amacıyla yapılmış randomize deneysel kontrollü bir çalışmadır. Kahramanmaraş ilinde Aralık 2012 - Şubat 2014 tarihleri arasında 70 preeklampsili gebe (35 deney, 35 kontrol grubu) alınmıştır. Kişisel Bilgi Formu, Durumluk Kaygı Ölçeği (STAI TX-I), Newcastle Hemşirelik Bakımı Memnuniyet Ölçeği (NHMÖ) ve Anne-Bebek İletişimi Gözlem Formu olmak üzere dört ayrı form kullanılmıştır. Ayrıca her bir gebenin vital bulguları ölçülmüş, Nonstress testi yapılmıştır. Deney grubundaki gebelere arka arkaya yedi gün (doğum öncesi beş, doğum sonrası iki gün) günde bir kez 30 dakika müzikoterapi uygulanmış, kontrol grubuna ise rutin bakım verilmiştir. Verilerin analizinde, tanımlayıcı istatistik yöntemler, Student t gibi analize uygun diğer testler kullanılmıştır. STAI TX-I ve anne-bebek iletişim puanları açısından gruplar arasında fark olmadığı görülmüştür (p=0.317, p=0.803). NHMÖ puanlarının deney grubu lehine anlamlı fark yarattığı tespit edilmiştir (p<0.01). Gebelerin müzikoterapiden memnun oldukları, müzikoterapinin kan basıncı üzerine düşürücü etkisi olduğu, nabız ve solunum sayılarına etkisi olmadığı, fetal hareket sayısında ve nisbeten fetal kalp hızında deney grubu lehine anlamlı fark yarattığı ancak NST sonuçları açısından bir farklılık yaratmadığı gözlenmiştir. Kadın doğum hemşiresi/ ebelerin klinikte preeklampsili gebelerin izlem ve bakımında müzikoterapiden yararlanması önerilmektedir. Anahtar Sözcükler: Preeklampsi, anksiyete, müzikoterapi, anne-bebek iletişimi, memnuniyet

Effect of Musicotherapy on Prenatal Anxiety and Mother-Infant Communication and Satisfaction in Pregnant Women with Preeclampsia This randomized-controlled experimental study aimed to assess the effect of musicotherapy on prenatal anxiety experienced by pregnant women with preeclampsia, as well as mother-infant communication and satisfaction. The current study included a sample of 70 pregnant women with preeclampsia (35 in experimental group, 35 in control group) presenting in Kahramanmaraş between December 2012 and February 2014. Research data were collected using Personal Information Form, State-Trait Anxiety Inventory (STAI TX-I), Newcastle Satisfaction with Nursing Scale (NSNS) and Mother-Infant Communication Observation Form. In addition, each pregnant woman was assessed for vital signs, and a non-stress test was performed in all participants. For seven consecutive days, a daily musicotherapy session of 30 minutes was applied in the experimental group (5 prenatal and 2 postpartum sessions), while the control group was given the routine care. The research data were analyzed using descriptive statistical methods, student's t test and other relevant tests. There was no significant difference between the groups in STAI TX-I and mother-infant communication scores (p=0.317, p=0.803). NSNS scores differed significantly in favor of the experimental group (p<0.01). The participants reported satisfaction with the musicotherapy, which lowered blood pressure, but had no effect on pulse and respiratory rates. The musicotherapy had a significant effect in the experimental group with increased number of fetal movements and relative acceleration in fetal heart rates, but no difference was found between the NST results of the groups. In conclusion, obstetrics nurses/ midwives are recommended to integrate musicotherapy in the clinical care and monitoring of pregnant women with preeclampsia. Preeclampsia, anxiety, musicotherapy, mother-infant communication, satisfaction