Çocuklarda ev kazaları

Abstract

Ev kazalari, bir evin içinde ya da ona ait yakın çevrede olan kazalardır. Türkiye'de 1-4 yaş arası çocuk ölüm nedenleri arasında kazalar dördüncü sırada yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı bir sağlık ocağına başvuran kadınların 1-7 yaş arasındaki çocuklarında son bir yılda görülen ev kazalarının tiplerini ve kaza oluşmasında etkisi olabilecek etmenleri belirlemektir. Araştırmaya 14-21 Ekim 2005 tarihleri arasında İslambey Sağlık Ocağı'na başvuran ve 1-7 yaş arası çocuğu olan 102 anne katılmıştır. Annelere son bir yıl içinde çocuğun geçirdiği ev kazaları sorulmuştur. 20'si aynı aileden olmak üzere 122 çocuk çalışmaya katılmıştır. Çocukların %52,5'i (n=64) kız, %47,5'i (n = 58) erkektir. Çocukların %32,8'i (n=40) son bir yılda toplam 44 kaza geçirmiştir. Bu kazaların %36,4'ü düşme-kayma ve %29,6'sı yanma-haşlanma biçiminde oluşmuştur. Çocukların babalarının eğitim düzeyi arttıkça ev kazası geçirme sıklığı azalmaktadır (p<0,005). Anne eğitim düzeyi ile çocukların ev kazası geçirme sıklığı arasında istatistiksel fark gösterilememiştir. Geniş ailelerde yaşayan çocuklarda ev kazası geçirme sıklığı artmaktadır (p<0,05). Kazadan sonra ailelerin %27,5'i önlem almıştır. Araştırmanın sonuçları, sorunun önemli boyutlarda olduğunu göstermektedir. Bu alanda daha fazla araştırma ve önleme yönelik müdahale gereksinimi olduğu ortaya çıkmaktadır. Yeni araştırmalar toplumun farklı kesimlerinde, toplumu temsil edecek ve kazaların oluşmasını sağlayan nedenleri aydınlatacak özellikte olmalıdır. Bu araştırmanın sonuçları, önlemlerin, özellikle anne-babaların risk algısını geliştirici yönde planlanmasının gerektiğini düşündürmektedir.

Home accidents are defined as the accidents that happen in a house or in the nearby surroundings. In Turkey, accidents rank fourth among child deaths between the ages of 1 and 4. The aim of this study is to determine the types and possible risk factors of home accidents that involved children between the ages 1-7 whose mothers had applied to a certain health centre. 102 mothers who had children within the age range of 1-7 and applied to islambey Health Centre between 14 and 21 October 2005 have participated in the study. Mothers were interviewed about their children's history of home accidents within the last year. 122 children have been evaluated. 52.5% of the children (n=64) were girls and 47.5% (n = 58) were boys. 32.8% of the children (n=40) had a total of 44 accidents during the last year. 36.4% of these accidents were falling-slipping and 29.6% were burns-scalding. The frequency of home accidents decreased when the fathers' educational level increased (p&lt;0.005). A statistically significant association could not be shown between the mothers' educational levels and the frequency of the children's home accidents. The frequency of home accidents were higher in children living in large families (p&lt;0.05). After the occurrence of the accident, 27.5% of the families took precautions. The results of the study demonstrate the significance of this problem. In this matter, more studies are needed to be carried out and more interventions are necessary for taking precautions. Further studies should be carried out in different sections of the society, reflect the population and shed light on the reasons of these accidents. The results of this study suggest that precautions should be designed to develop the parents' perceptions of risk.