Telefondan uzak kalma korkusunun (nomofobi) hayat memnuniyeti ve dini yönelim ile ilişkisine dair bir araştırma

Abstract

Bu araştırmanın amacı nomofobinin dindarlık ve hayat memnuniyeti ile ilişkisini tespit etmektir. Bunun için 2018-2019 öğretim döneminde İstanbul’daki 15-30 yaş aralığında bulunan 200 kişiye anket uygulanmıştır. Bu araştırma için ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu”, “Nomofobi Ölçeği”, “Dindarlık Ölçeği” ve “Hayat Memnuniyeti Ölçeği” kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler t-testi, Tek Yönlü Varyans Analizi, Pearson Korelasyon Analizi gibi teknikler kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonunda elde edilen bulgulara göre; nomofobi ile dindarlık, dindarlık ile hayat memnuniyeti ve nomofobi ile hayat memnuniyeti arasında bir ilişki bulunamamıştır. Bununla beraber günlük telefon kullanma süresi, telefonu kontrol etme sıklığı ve yanında şarj aleti taşıma durumunun nomofobi düzeyini etkilediği görülmüştür.

The aim of this study is to determine the relationship between nomophobia, religiosity and life satisfaction. In this study, a questionnaire was applied to 200 people aged between 15-30 in Istanbul in the 2018-2019 academic year, employing relational screening model. “Personal Information Form”, “Nomophobia Scale”, “Religiosity Scale” and “Life Satisfaction Scale” were used as unconditional variables. Aforementioned scales were analyzed using techniques such as t-test, One-Way Analysis of Variance, and Pearson Correlation Analysis. The emprical results revealed that there is no relationship between nomophobia and religiosity, religiosity and life satisfaction, nomophobia and life satisfaction. On the other hand, the duration of daily phone use, the frequency of checking the phone and the state of carrying a charger affect the level of nomophobia.