Farklı yüzey işlemlerinin dört farklı monolitik CAD/ CAM materyallerinin aşınma miktarına etkisinin in vitro olarak deeğerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, cilalanmış ve glazelenmiş olmak üzere iki farklı yüzey bitim tekniğine göre hazırlanan hibrit nanoseramik, zirkonya ile güçlendirilmiş lityum silikat, lityum disilikat ve dayanım gradyanlı monolitik zirkonya olmak üzere dört farklı monolitik CAD/ CAM materyallerinin 1 yıllık çiğneme döngüsündeki aşınma miktarlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Tüm materyallerden örnekler 7x7x3 mm boyutlarında olacak şekilde disk formunda hazırlandı ve her materyal mekanik cilalanmış ve glazelenmiş olmak üzere iki alt gruba (n=12) ayrıldı. Aşınma miktarını belirlemek için örnekler lazer tarayıcı cihazı (SD Mechatronik Lazer Tarayıcı LAS-20, Münih, Almanya) ile tarandı. Örneklere, dual akslı bir çiğneme simülatöründe (SD Mechatronik Çiğneme Simülatörü CS-4.2, Münih, Almanya) 1 yıllık klinik kullanıma eş değer olan 240 000 döngü uygulandı. Çiğneme simülatöründe dinamik yükleme yapıldıktan sonra örnekler lazer tarayıcı ile tekrar tarandı. Elde edilen veriler Geomagic Control (3D Systems Inc., Rock Hill, ABD) programına aktarılarak aşınma ölçümleri hesaplandı. Verilerin analizinde Kruskal Wallis testi kullanıldı. Bulgular: İncelenen materyallerin tümünün aşınma miktarları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edildi. Dayanım gradlı monolitik zirkonya, lityum disilikat ve hibrit nanoseramik materyallerinin cilalanmış ve glazelenmiş örnekleri arasında fark bulunamazken, glazelenmiş zirkonya ile güçlendirilmiş lityum silikatın aşınma miktarı cilalanmış zirkonya ile güçlendirilmiş lityum silikatınkinden düşük tespit edildi. Sonuç: Materyallerin aşınma dirençleri, mikro-yapılarından ve yüzey bitim özelliklerinden etkilenmektedir.

Purpose: The aim of this study is to evaluate the wear amounts of four different monolithic CAD/ CAM materials, that are prepared in two different surface finishing techniques after one year of dynamic loading. Material and Method: Samples from all materials were prepared in disk form with dimensions of 7x7x3 mm, and each material was divided into two subgroups (n = 12) as mechanically polished and glazed. The samples were scanned with a laser scanner device (SD Mechatronik Laser Scanner LAS-20, Munich, Germany). Samples were subjected to 240 000 cycles, in a dual-axle chewing simulator (SD Mechatronik Chewing Simulator CS-4.2, Munich, Germany). After dynamic loading, the samples were scanned again. The obtained data were transferred to the Geomagic Control (3D Systems Inc., Rock Hill, USA) program and wear measurements were calculated. Results: A statistically significant difference was detected between the wear amounts of all examined materials. While no difference was found between polished and glazed samples of strength graded monolithic zirconia, lithium disilicate and hybrid nanoceramic materials, the wear rate of lithium silicate reinforced with glazed zirconia was determined to be lower than that of lithium silicate reinforced with polished zirconia. Conclusion: The wear resistance of materials is affected by their microstructure and surface finish properties.