Türkiye’nin Suriye, Mısır, Ürdün, İsrail ile ticari ilişkiler çerçevesinde tekstil ihracatı

Abstract

Tekstil Sektörü, ülkemiz ekonomisinde gerek sağladığı imkanlar, istihdam olanakları gerekse ihracattaki payı açısından önemli bir yer teşkil eder. Türkiye'de tekstil sektörü tezgah dokumacılığı ile başlamış ancak zamanla gelişerek hazır giyimde, dünya markalarını üretmeye kendi markalarını yaratarak sektörde dünyada önemli bir yer tutmaya başlamıştır. Dünyanın 7 büyük tekstil ihracatçısı durumuna gelmiştir. Türkiye'nin tekstil sektöründe bugünkü konumunu güçlendirerek sürdürebilmesi ancak teknolojisini çağın önünde tutmasına, bilgi yoğunluğuna, enerji maliyetlerinin düşürülmesine, istihdam aramak, vergi indirimi yapılmasına, ABD-AB gibi gelişmiş ülkelerden kaynak tedariki yerine Asya ülkeleri ile işbirliğine girmeli, kalite artırılırken maliyet düşürülmelidir. Tez konusu ülkelerden Mısır'da yerli karşılığı olan ürünlerin ithalatı engellenmiştir. En önemli ihraç ürünü pamuktur. Tekstil gelişmiştir. Ancak teknolojisinin eski oluşu, örgütlenme ve ihracatı teşvik sisteminin yetersizliğinden dolayı hazır giyimde kaliteli ürün yoktur. Kaliteli hazır giyim ithalatı yapmaktadır. İsrail ise suyun az olması dolayısı ile teknolojini geliştirmek zorunda kalmıştır. Sağlık ekipmanları, elektronik ve savunma sanayi teknolojisi gelişmiştir. Türkiye ile 1997'de S.T.A. (Serbest Ticaret Anlaşması) yapmıştır. Türkiye ve İsrail ortak çalışma sonucu üretilen malları kotasız, gümrük vergisiz ABD, Avustralya, Mısır, Ürdün, Kanada gibi ülkelere ihracatını yapabilmektedir. Suriye dış ülkelerden ithalatla ancak sanayi için gerekli ekipmanlar makinalara izin vermektedir. Yada üretimi ihtiyacı karşılamıyorsa, ithalata izin vermektedir. Son yıllarda ise yabancı yatırımlar için kanunlar çıkarmıştır. Ayrıca Suriye'nin tekstil makinelerine büyük ihtiyacı vardır. Ürdün tekstil ipliği, kumaş, hazır giyim, ulaşım araçları, tekstil makineleri ithal etmektedir. ABD ile QIZ anlaşması vardır. Bu anlaşma Türkiye ile ticari ilişkilerini cazipleştirmektedir. Türkiye firmaları Ürdün'de tekstil malı üretime kotasız ve gümrüksüz ihracattan faydalanacaktır. Sonuç olarak Tekstil emek yoğun bir sektördür. İstihdamı açısından bakılınca işsizlik giderilebilir. Ayrıca Serbest Bölgeler gibi sınır illerde sınır ticaret merkezlerinin kurulması kaçakçılığı önleyecek, sınır ticareti kontrol edilebilecek, vergisiz alışveriş imkanı sağlayacaktır. Tez konusu ülkelere tekstil makineleri satılabilir. Yüksek teknolojiye sahip fabrikalar kurulabilir. Ekonomik ilişkiler artırılarak Pazar çeşitlendirilmesi yapılmaktadır. The textile sector covers an important place in Turkish economy either as the opportunity creation for entrepreneurships and employment, or its share in the Turkish exports. Although the textile sector started with loom weaving in Turkey, it was created national ready-to-wear brands through a continually development, and furthermore it is in such a position capable for the production of the world brands. These characteristics brought the sector to a world known position as a 7th ranked greatest textile exporter. The strengthening sustainability of the contemporary position of the Turkish textile sector depends on some subjects. The sector should keep its technology and the knowledge density ahead of the era and the energy and other costs should be lowered as the quality of the goods increased. Furthermore, the sector needs tax discounts and/ or tax exceptions and employment support. The resources should be supplied from Asian countries instead USA or EU countries. The import of the goods which have local substituted, have been prohibited in Egypt, which is one of the countries evaluated in the thesis. Its most important export good is cotton, and textile is a developed sector in the country. However, there isn't a quality ready-to-wear production due to the old technology, failure of organization and lack of export support system. Therefore the country imports quality ready-to-wear goods. At the other hand, Israel ought to have developed its technology especially in military, electronic and medical equipments because of the lack of water. Israel and Turkey signed the Free Trade Agreement at 1997, accordingly, the corporate production goods could be exported to the countries like USA, Australia, Egypt, Jordan, and Canada without quota and duty taxes. Syria permits to import only the machinery and equipments necessary for the industry, or when there is a production deficit for the domestic demand. Some legislation is made for the foreign investments at last years. Furthermore, there is a high demand for textile machinery in Syria. Jordan imports textile yarn and fabric, ready-to-wear goods, textile machinery and vehicles. There is the QIZ Agreement among Jordan and USA, which attracts the trading relations with Turkey. Turkish firms could export their goods without quota and custom taxes if the production was made in this country. Consequently, textile is a labor intensive sector, and unemployment could be levered off from this point of view. Furthermore, the establishment of trade centers, like free trade zones in border cities would prohibited the smuggling and would give opportunity for duty free trade. As a result, textile machinery could be sold to the mentioned countries and high technology factories could be established. Market differentiation could be made through increasing the economic relations.