Bir ulusal gazetenin siyasal serüveni: Son posta 1950-1960

Abstract

BİR ULUSAL GAZETENİN SİYASAL SERÜVENİ: SON POSTA 1950- 1960 Dünya 1929 yılında girdiği Büyük Buhran’ın etkilerini üzerinden atmaya çalışırken, Türkiye de kendi geleceğini belirlemeye çabalamaktadır. İşte böyle bir ortamda, Fethi Okyar’ın Serbest Cumhuriyet Fırkası kurulmadan hemen önce, Selim Ragıp Emeç, Zekeriya Sertel, Halil Lütfü Dördüncü ve Ekrem Uşaklıgil bir araya gelerek Son Posta gazetesini kurarlar. Son Posta, Serbest Cumhuriyet Fırkası’nı ve demokrasiyi savunmaktadır. Serbest Cumhuriyet Fırkası kısa sürede kapansa da, Son Posta yayın politikasından taviz vermemiştir. Çok partili hayata geçişle birlikte Son Posta tekrar objektif, yeri geldiği zaman hükümeti eleştirebilen bir hüviyete bürünür. Selim Ragıp Emeç SSCB ve komünizmi baş düşman, ABD’yi ise baş dost olarak gören bir anlayışa sahiptir. Bu nedenle Son Posta’nın da yayın politikası bu çizgidedir. 27 Mayıs 1960 İhtilâli’nde Emeç Yassıada’ya gönderildi ve gazete 1962 yılında maddi imkânsızlıklardan dolayı kapanır.Political Adventure of a National Newspaper: Son Posta 1950-1960 In 1929, World entered the Great Depression's effects while trying to take over, Turkey was trying to determine her own future. In such an atmosphere, Fethi Okyar immediately before the establishment of the Free Republican Party, Selim Ragip Emec, Zekeriya Sertel, Halil Lütfü Dördüncü and Ekrem Usakligil together founded newspaper which is called “Son Posta”. Son Posta would defended democracy and Free Republican Party. Free Republican Party banned in a short time, though, Son Posta didn’t compromise its publication policy. Son Posta criticize again the government when its needed, with the help of the transition to multiparty system. United States was a friendly state, however, USSR and Communism were the main enemy for Selim Ragıp Emeç. Naturally, Son Posta’s publication policy was on his point of view. In 27 May 1960, he was sent to Yassıada. Son Posta was forced to shut down in 1962.