Harmanlanmış ve yüz yüze öğrenme ortamlarında argümantasyon ve bağlam temelli öğrenme yaklaşımlarının öğrencilerin akademik başarı, fen tutumu ve 21. Yüzyıl yaşam becerilerine etkilerinin incelenmesi

Abstract

Harmanlanmış ve yüz yüze öğrenme ortamlarında argümantasyon ve bağlam temelli öğrenme yaklaşımlarının öğrencilerin akademik başarı, fen tutumu ve 21. Yüzyıl yaşam becerilerine etkilerinin incelenmesi Bu araştırmanın temel amacı, fen bilimleri derslerinde özgün içerikler kullanılarak tasarlanan öğrenme ortamı (harmanlanmış/ yüz yüze) ve öğrenme yöntemi (argümantasyon temelli/ bağlam temelli) faktörleri ile bu faktörler arasındaki etkileşimin, öğrencilerin akademik başarıları, fen bilimlerine yönelik tutumları ve 21. yüzyıl yaşam becerileri üzerindeki etkilerini incelemektir. Araştırma, fen eğitiminde doğrudan bilgi aktarımının ötesinde eleştirel düşünme, iletişim, iş birliği ve yaratıcılık gibi üst düzey becerilerin geliştirilmesi hedefine ulaşmada, ortam ve yöntemin etkileşimini anlamanın kritik öneme sahip olduğunu vurgulamaktadır. Araştırma, 2x2 faktöriyel deneysel desenle tasarlanmış ve kontrol grubuyla (MEB-2018 Fen Bilimleri Dersi Öğretim desteklenmiştir. Çalışma, 2023–2024 eğitim-öğretim yılında bir devlet ortaokulunda öğrenim gören 248 yedinci sınıf öğrencisi ile yürütülmüştür. Deney grupları; harmanlanmış ortamda argümantasyon temelli öğrenme, harmanlanmış ortamda bağlam temelli öğrenme, yüz yüze ortamda argümantasyon temelli öğrenme ve yüz yüze ortamda bağlam temelli öğrenme şeklinde yapılandırılmıştır. Veriler ön test–son test uygulamalarıyla (Akademik Başarı Testi, Fen Tutum Ölçeği, 21. Yüzyıl Yaşam Becerileri Ölçeği) toplanmış ve uygun istatistiksel teknikler kullanılarak analiz edilmiştir. Bulgular, öğrenme ortamı, öğretim yöntemi ve ortam × yöntem etkileşiminin tüm bağımlı değişkenler üzerinde anlamlı etkiler oluşturduğunu göstermiştir. Akademik başarı açısından, harmanlanmış ortam ile argümantasyon temelli öğrenme grubundaki öğrenciler en yüksek artışı göstermiş ve başarı puanları %40’ın üzerinde yükselmiştir. Bu grupta öğrencilerin kavramsal anlamalarının derinleştiği, bilimsel düşünme ve akıl yürütme becerilerinin geliştiği belirlenmiştir. Kontrol grubunda ise artış oranı %16 ile sınırlı kalmıştır. Fen tutumları incelendiğinde, harmanlanmış ortam ile bağlam temelli öğrenme yönteminin öğrencilerin fen dersine yönelik ilgilerini, fenin günlük yaşamla ilişkisine dair farkındalıklarını ve dersin yararına yönelik algılarını belirgin biçimde artırdığı görülmüştür. Ayrıca, tüm deney gruplarında öğrencilerin fen dersine yönelik kaygı düzeylerinde anlamlı azalmalar saptanmıştır. 21. yüzyıl yaşam becerileri açısından, özellikle eleştirel düşünme ve iletişim alt boyutlarında en yüksek gelişim yine harmanlanmış ortam–argümantasyon grubunda gözlenmiştir. Bu bulgu, argümantasyon sürecinin öğrencilere fikirlerini temellendirme, kanıt sunma ve karşı görüşleri değerlendirme fırsatı sağlayarak üst düzey düşünme becerilerini desteklediğini göstermektedir. Öte yandan, iş birliği ve yaratıcılık boyutlarında en fazla ilerleme hem yüz yüze hem de harmanlanmış bağlam temelli öğrenme uygulamalarıyla elde edilmiş; bu durum, öğrencilerin gerçek yaşam senaryoları üzerinden birlikte problem çözmeleri ve özgün fikirler üretmeleriyle ilişkilendirilmiştir. Genel olarak araştırma sonucu elde edilen bu bulgular öğrenme ortamı ve yöntemlerinin yalnızca bağımsız etkiler değil, güçlü bir etkileşimsel etki oluşturduğunu ortaya koymuştur. Araştırmadaki bu sonuçlar, harmanlanmış ortam ile argümantasyon temelli öğrenme kombinasyonunun akademik başarı ve beceri gelişimi açısından en etkili yaklaşım olduğunu göstermektedir. Ayrıca her iki ortamdaki bağlam temelli öğrenmenin fen dersine yönelik olumlu tutumları artırdığı belirlenmiştir. Bulgular, fen eğitiminde öğrenme ortamı ve yönteminin birbirinden bağımsız değil, etkileşimli biçimde ele alınması gerektiğini ortaya koymaktadır. Bu bağlamda, fen bilimleri öğretim programlarına dijital destekli argümantasyon ve bağlam temelli etkinliklerin -okul dışı ortamlarında dikkate alınarak- önemli oranda entegrasyonu önerilmektedir.

Examining the effects of argumentation and context-based learning approaches in blended and face-to-face learning environments on students’ academic achievement, attitudes toward science and 21st-century life skills The main purpose of this study is to examine the effects of learning environment (blended/ faceto-face) and learning method (argumentation-based/ context-based), designed through original science course materials, as well as the interaction between these factors, on students’ academic achievement, attitudes toward science, and 21st-century life skills. The research emphasizes that, beyond direct knowledge transmission, understanding the interaction between learning environment and instructional method is of critical importance for developing higher-order skills such as critical thinking, communication, collaboration, and creativity in science education. The study was designed using a 2×2 factorial experimental design and supported with a control group based on the Science Curriculum of the Ministry of National Education (MoNE, 2018). The sample consisted of 248 seventh-grade students enrolled in a public middle school during the 2023–2024 academic year. The experimental groups were structured as follows: (1) argumentation-based learning in a blended environment, (2) context-based learning in a blended environment, (3) argumentation-based learning in a face-to-face environment, and (4) contextbased learning in a face-to-face environment. Data were collected through pre-test and post-test applications, including the Academic Achievement Test, Science Attitude Scale, and 21stCentury Life Skills Scale, and analyzed using appropriate statistical techniques. The findings revealed that the learning environment, learning method, and their interaction (environment × method) had significant effects on all dependent variables. In terms of academic achievement, the blended environment combined with argumentation-based learning produced the greatest improvement, with student achievement scores increasing by over 40%, whereas the control group showed only a 16% increase. Students in this group demonstrated deeper conceptual understanding and enhanced scientific reasoning skills. Regarding science attitudes, the blended environment with context-based learning notably increased students’ interest in science, awareness of its relevance to daily life, and perceived usefulness of the subject. Moreover, all experimental groups showed significant decreases in science-related anxiety levels. In relation to 21st-century life skills, the greatest improvement in critical thinking and communication was observed in the blended environment–argumentation group. This suggests that the argumentation process supports higher-order thinking by enabling students to justify claims, present evidence, and evaluate counterarguments. On the other hand, the context-based learning approach fostered stronger gains in collaboration and creativity, as students engaged in solving real-life problems and generating original ideas through contextualized scenarios. Overall, the results indicated that the learning environment and method not only had independent effects but also produced a strong interactive effect on learning outcomes. The findings of this study indicate that the combination of a blended learning environment and the argumentation-based learning approach is the most effective in enhancing academic achievement and skill development. Moreover, context-based learning was found to foster more positive attitudes toward science courses. The results reveal that the learning environment and instructional method in science education should not be considered independently but rather in an interactive manner. In this regard, it is recommended that digitally supported argumentationand context-based activities be substantially integrated into science curricula, taking into account out-of-school learning environments as well.