1980 sonrası üretim pratiklerinin jean baudrillard'ın trans-estetik kavramı bağlamında incelenmesi

Abstract

Jean Baudrillard, estetiğin bir trans hali olarak ‘trans-estetik’ kavramını, Sanayi Devrimi sonrası ortaya çıkan sosyo-kültürel dönüşümlerin bir sonucu olarak ele almıştır. Özellikle 20. yy’ dan itibaren her alanda üretimlerin artmasıyla birlikte yeni bir tüketim algısı ortaya çıkmış, öznenin nesneye yüklediği anlam farklılaşmıştır.Tüm üretimlerin estetikleştirilmesiyle beraber sanat, bu üretim bolluğu içerisinde eski değerlerini yitirerek hükümsüzleşmiştir. Bütün değerler birbirine karışarak trans anlamlara bürünmüş, estetik de artık trans hali olan ‘trans-estetik’ bir hal almıştır.Bu araştırmada, 1980 sonrası sanatını, değişen özne ve dönemin düşünürleriyle sanatçılarının yanı sıra, özellikle Jean Baudrillard’ ın trans-estetik kavramı etrafında incelemeyi amaçlıyorum.

The concept of ‘trans-aesthetics’, according to Jean Baudrillard, is a trance meaning of aesthetics that is a result of the socio-cultural transformations that emerged after the Industrial Revolution. With the increase in productions in every field since the 20th century, a new perception of consumption emerged and the meaning that the subject loaded on the object has changed.As a result of the aestheticization of all productions, art has become obsolete by losing its old values within this abundance of production. All values blended with each other and had some trans meanings, just as aesthetics.In this research, I intend to examine post 1980 art, around the thinkers and artists of the changing subject and the trans-aesthetic concept of Jean Baudrillard.