Ahmed Hüsameddin Dağıstani’nin Zübdetü’l-Meratib isimli eseri (inceleme ve metin)

Abstract

Ahmed Hüsâmeddin Dağıstânî, Zübdetü’l Merâtib, letâif, latîfe, seyr ü sülûk. ÖZET Ahmed Hüsâmeddin Dağıstânî (1848-1925) Osmanlı son döneminde yaşamış kıymetli tasavvufî büyüklerinden bir Nakşbendî şeyhidir. Dağıstan’da dünyaya gelip, Mekke ve Medine yanında çeşitli illerde hayatını geçirmiş, son olarak geldiği İstanbul’da vefat etmiştir. Eserleriyle bilhassa Kur’ân’ın hakikatlerini tasavvufi hikmetlerin yanı sıra dönemin müspet ilimlerine de dayanarak açıklamaya çalışan Dağıstânî’nin Zübdetü’l-Merâtib isimli eseri bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Zübdetü’l-Merâtib, kısmen

bir içeriğe sahip olmasına rağmen, müellifin çeşitli konulardaki görüşlerini topluca aktaran bir eserdir. Eser içinde bir seyr ü sülûk yöntemi olarak anlatılan “letâif”; değerlendirme konusu olarak seçilmiş ve tasavvuf tarihindeki yeri ile müellifin konuya ilişkin görüşleri incelenmeye çalışılmıştır. Ahmed Hüsâmeddin Dağıstânî, Zübdetü’l-Merâtib, letâif, latîfe, seyr ü sülûk. ABSTRACT Ahmed Hüsâmeddin Dağıstânî (1848-1925), who lived in latest period of the Ottoman Empire, is one of the valuable people in that era; and also he is the sheikh of Nakşbendî Tariqah. He born in Daghestan, lived and settled in many cities including Makkah and Medina, and buried in his final settlement, İstanbul. His work is focused on to explain the Holy Truth of Quran through wisdom of Islamic mysticism as well as knowledge and science of his era. One of his valueable work named as Zübdetü’l-Merâtib, is used as a principal source while bringing into existence of this thesis. Although Zübdetü’l-Merâtib has a partially summarized content, it gives us the thought of writer about various titles as a whole. “Letaif”, which is told in the work of Dağıstânî as a method of “seyr ü sülûk”, has chosen as a main evaluation subject and it has tried to examine the place of this title in the history of Islamic mysticism and thought of the author about the subject as together.