Genç yetişkinlerde yeme tutumları yordayıcıları olarak çocukluk çağı travmaları, duygu düzenleme güçlüğü

Abstract

Bu çalışmanın amacı, çocukluk çağı travması ve duygu düzenleme güçlüğünün yeme tutumu üzerindeki yordayıcı etkisini incelemektir. Bu ana amaç doğrultusunda katılımcıların yeme tutumları, çocukluk çağı travmaları ve duygu düzenleme güçlüğü düzeyleri; cinsiyet, yaş, diyetisyene başvuru durumu ve antrometrik değişkenlerine göre incelenmiştir. Araştırma ilişkisel tarama desenine uygun şekilde yapılandırılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu 18-35 yaş arasında 389 katılımcı oluşturmaktadır. Veri toplama araçları olarak Sosyodemografik Veri Formu, Yeme Tutumları Testi, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği ve Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği kullanılmıştır. Yeme Tutumları, çocukluk çağı travmaları ve duygu düzenleme güçlüğünün; cinsiyet, yaş, diyetisyene başvuru ve ruh sağlığı desteği alma durumuna göre farklılaşıp farklılaşmadığını incelemek amacıyla bağımsız gruplar t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Pearson Momentler çarpım korelasyon analizi uygulanmıştır. Ayrıca çocukluk çağı travmaları ve duygu düzenleme güçlüğünün yeme tutumu üzerindeki yordayıcı etkisini incelemek amacıyla çoklu regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda yeme tutumu, çocukluk çağı travmaları ve duygu düzenleme güçlüğü arasında anlamlı düzeyde ilişki saptanmıştır. Yeme tutumu toplam puanı ve yeme meşguliyeti, kısıtlama ve sosyal baskı alt boyutlarının; cinsiyete, yaşa ve ruh sağlığı desteği alma durumuna göre farklılaştığı bulunmuştur.Duygu düzenleme güçlüğü ve çocukluk çağı travmasının yeme tutumları üzerinde yordayıcı etkisi olduğu bulunmuştur. Çocukluk çağı travmasının ve fiziksel istismar, duygusal ihmal ve aşırı koruma/ kontrol alt boyutlarının yeme tutumu toplam puanını anlamlı ölçüde yordadığı görülmüştür. Duygu düzenleme güçlüğünün ve dürtü alt boyutunun yeme tutumu toplam puanını anlamlı ölçüde yordadığı bulunmuştur.

The aim of this study is to examine the predictive effects of childhood trauma and emotion regulation difficulties on eating attitude. Accordingly, the participants' eating attitudes, childhood traumas and difficulty in emotion regulation were examined according to gender, age, application to a dietitian and anthropometric variables. The study was designed in accordance with the relational screening model. The sample group of study consists of 389 participants within 18-35 age range. Sociodemographic Data Form, Eating Attitude Test, Childhood Trauma Questionnaire and Difficulties in Emotion Regulation Scale were employed as means of data collection. Independent samples t-test and one way ANOVA were conducted to investigate whether eating attitude, childhood traumas and emotional regulation differ by gender, age, dietician application and mental health support situation. To examine the relationship between variables, Pearson product-moment correlation analysis was applied. Additionally, multiple regression analysis was utilized to examine the predictive effect of childhood trauma and emotional regulation difficulties on eating attitude. As a result, significant relationship was detected between eating attitude, childhood trauma and emotional regulation difficulties. Preoccupation with eating, social pressure and restriction are significantly different according to gender, age, mental health support situation. Childhood trauma and subdimension of childhood trauma as physical abuse, emotional neglect and overprotection/ control were found to significantly predict the total score of eating attitude. Difficulty in emotion regulation and impulse sub-dimension were found to significantly predict the total score of eating attitude.