Tip fakültesi̇ stajyer öğrenci̇leri̇ni̇n duygusal taneci̇kli̇k düzeyleri̇ ile hasta-heki̇m görüşmeleri̇ndeki̇ performanslar arasındaki̇ ili̇şki̇ni̇n değerlendi̇ri̇lmesi̇

Abstract

Amaç: Bu tez çalışmasında tıp fakültesi öğrencilerinin negatif ve pozitif duygu düzeyleri ve duygusal taneciklik düzeyleri ile hasta-hekim görüşmelerinde hasta merkezli bütüncül yaklaşım sergileme düzeylerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Öğrenenlerin negatif ve pozitif duygu düzeyleri Pozitif ve Negatif Duygu Ölçeği (PANAS) ile, duygusal taneciklik düzeyleri ise deneyim örnekleme metodu ile belirlenmiş olup, ardından hasta hekim görüşmeleri araştırmacılar tarafından hazırlanan gözlem ve değerlendirme formu kullanılarak (Mini-CEX ve P-MEX) değerlendirilmiştir. Bulgular: Tez çalışmasına toplam 82 öğrenci katılmıştır. Bu öğrencilerin % 43,9’u (n=36) erkek ve median yaş 24’dür (min 21-max 30). Pozitif DTD’leri düşük olanlar % 71,60 (n=58), yüksek olanlar ise % 28,40 (n=23) olarak bulunmuştur. Öte yandan negatif DTD’leri düşük olanlar % 50,60 (n=41), yüksek olanlar ise % 49,40 (n=40)’tır. Öğrenenlerin pozitif duygu puan ortalamaları ile Mini-CEX ve P-MEX puan ortalamaları arasında “zayıf ama dikkate alınması gerekir” düzeyde pozitif yönlü korelasyon bulunurken; negatif duygu puan ortalaması ile Mini-CEX arasındaki pozitif yönlü ilişki “zayıf ama dikkate alınması gerekir” düzeydedir. Sonuç: Bu tez çalışmasında, öğrenenlerin negatif ve pozitif duygu puan ortalamaları ve DTD’leri ile mini-CEX total puanları ve P-MEX alt boyutlarından elde edilen puanlar arasındaki korelasyonlar çoğunlukla pozitif yönlü “zayıf ama dikkate alınması gerekir” ile “kabul edilebilir-orta” düzeylerde bulundu. Bu bulgular, duyguların tıp eğitimi süreçlerinde açıkça yansıtılmasının ve öğrencilerin mesleki gelişimleri ve iyilik hallerinin bir parçası olarak duyguların incelikli bir şekilde ifade edilmesinin önemine işaret etmektedir.

Objective: In this thesis, it was aimed to compare the emotional granularity levels of medical students and the level of patient-centered/ holistic approach in patient-physician interviews. Material and Methods: Positive and negative emotions were assessed by PANAS and the emotional granularity levels of the students were determined by the experience sampling method, and then the patient-physician interviews were evaluated using the modified observation form prepared by the researchers (with reference to the Mini-CEX and P-MEX observation forms). Results: A total of 82 students participated in the thesis study. 43.9% (n=36) of these students were male, and the median age was 24 (min 21-max 30). Those with low Positive Emotional Granularity Levels were found to be 71.60% (n=58), and those with high levels of 28.40% (n=23). Low Negative Emotional Granularity Levels were 50.60% (n=41), and those with high levels was 49.40% (n=40). While there was a 'weak but worth considering' positive correlation between learners' positive emotion scores and the average Mini-CEX and P-MEX scores, the positive relationship between negative emotion scores and Mini-CEX was 'weak but worth considering'. Conclusion: In this thesis study, the correlations between learners' average negative and positive emotion scores or DTDs and the total scores from Mini-CEX and the scores obtained from P-MEX sub-dimensions were mostly found to be weak but worth considering, and acceptable to moderate in a positive direction. These findings underscore the importance of explicitly incorporating emotions in medical education processes and expressing emotions in a nuanced manner as part of students' professional development and well-being.