Genç yetişkinlerde sosyal ve duygusal yalnızlık ile sanal kimlik arasındaki ilişkide öz yeterliğin aracı rolü

Abstract

Bu araştırmanın amacı, genç yetişkin bireylerin sosyal ve duygusal yalnızlıkları ile sanal kimlikleri arasındaki ilişkide öz yeterliğin aracı rolünün incelenmesidir. Ayrıca araştırmada genç yetişkinlerin sosyal ve duygusal yalnızlık, sanal kimlik ve öz yeterlik değişkenlerinin çeşitli demografik değişkenler (cinsiyet, medeni durum) ile arasındaki ilişkinin incelenmesi de amaçlanmaktadır. Bu araştırma yordayıcı korelasyonel araştırma modeline göre gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu Türkiye’de yaşayan 20 – 40 yaş arasındaki 537 genç yetişkin birey oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak; Kişisel Bilgi Formu, Yetişkinler İçin Sosyal ve Duygusal Yalnızlık Ölçeği (Selsa-S), Sanal Kimlik Ölçeği ve Algılanan Empatik Öz Yeterlik ve Sosyal Öz Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde SPSS ve AMOS programları kullanılmıştır. Sosyal ve duygusal yalnızlık, sanal kimlik ve öz yeterlik puanlarının demografik değişkenlere göre farklılaşmasını incelemek amacıyla Bağımsız Gruplar t Testi; değişkenler arasındaki ilişkiyi tespit etmek için Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Son olarak, genç yetişkinlerde sosyal ve duygusal yalnızlık ile sanal kimlik arasındaki ilişkide öz yeterliğin aracı rolünü test etmek için yapısal eşitlik modeli (YEM) kullanılmıştır. Araştırma sonucunda sosyal ve duygusal yalnızlık ile sanal kimlik arasında pozitif yönde, öz yeterlik ile sanal kimlik arasında negatif yönde, öz yeterlik ile sosyal ve duygusal yalnızlık arasında negatif yönde anlamlı ilişkilerin olduğu görülmüştür. Ayrıca değişkenler arasında kurulan modelde sosyal ve duygusal yalnızlık ile sanal kimlik arasındaki ilişkide öz yeterliğin kısmi aracı rolünün olduğu bulunmuştur.The aim of this research is to examine the mediating role of self-efficacy in the relationship between the social and emotional loneliness of young adults and their virtual identities. Additionally, the study aimed to examine the relationship between young adults' social and emotional loneliness, virtual identity, and self-efficacy variables with various demographic variables (such as gender and marital status). The predictive correlational research model has been used in the research. The study group of this research consisted of 537 young adults between the ages of 20 and 40 who live in Turkey. The Personal Information Form, Social and Emotional Loneliness Scale (SELSA-S), Virtual Identity Scale, and Perceived Empathic Self-Efficacy and Social Self-Efficacy by the researcher have been used as data collection tools. The data were analyzed using SPSS and AMOS programs. Independent Samples t-Test Technique was used to examine the differentiation of social and emotional loneliness, virtual identity, and self-efficacy scores based on demographic variables. Pearson’s Correlation Method was used to determine the relationship between the variables. Lastly, the Structural Equation Model (SEM) was used to test the mediating role of self-efficacy in the relationship between social and emotional loneliness and virtual identity among young adults. The research findings showed that there were positive correlations between social and emotional loneliness and virtual identity, negative correlations between self-efficacy and virtual identity, and significant negative correlations between self-efficacy and social and emotional loneliness. Furthermore, the established model between the variables revealed that self-efficacy partially mediated the relationship between social and emotional loneliness and virtual identity.