Kayıp yaşayan çocuk ve ergenlerin davranışsal özellikleri: Bir olgu serisi

Abstract

Amaç: Bu çalışnıada anne baba ya da kardeş kaybı yaşamış çocuk ve ergenlerin davranışsal özelliklerinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Polikliniğine son bir yıl içinde başvuranlar içinde birinci derece yakınları vefat etmiş olan çocuk ve ergenler çalışmaya alındı. Toplam 4 kız 4 erkek çocuk ve ergenin davranış sorunları klinik muayene ve 4-18 yaş Çocuk ve Gençlerde Davranış Değerlendirme Ölçeği (ÇGDÖ) ile değerlendirildi. Bulgular: Ömeklemin yaş ortalaması 11 ±2.13 yıldır. Kayıp yaşantısı ile değerlendirmeler arasında geçen süre ortalama 15 aydır. Ortalama T değerleri İçe Yönelim alt ölçeği için 53.88 ± 7.51, Dışa Yönelim alt ölçeği için 51.00 ± 8.35 ve Toplam Sorun Puanı için 53.38 ± 9.72 olarak bulundu. Olgulardan biri klinik olarak anlamlı davranış sorunu gösterirken, diğer dört olguda sınırda klinik sorun saptandı. Grup bütünüyle ele alındığında, kayıp yaşamış bu örneklemde klinik olarak anlamlı davranış sorunu görülmedi. Tartışma: Grubun ortalama sorun puanı klinik olarak anlamlı olmasa da birinci derece yakın kaybı yaşadıktan sonra çocuk ve ergenlerin çeşitli davranış sorunları gösterdikleri saptandı.

Objective: This study aims to examine the behavioral characteristics of children and adolescents who were bereaved by parental or sibling deaths. Method: Children and adolescents (4 boys and 4 girls) with a history of a first degree relative loss, who were admitted to the Marmara University Child Psychiatry Clinic in the last 12 montlis, were assessed. The befiavioral pmblems were evaluated by clinical examination and the "Child Behavior Checklist (CBCL)". Results; The mean age of the sample was 11 ±2.13 years. Tlie time interval between the loss and the assessment was 15 months in avarage. The mean T scores were 53.88 ± 7.51 for CBCL Internalizing Scale, 51.00 ± 8.35 for Externalizing Scale and 53.38 ± 9.72 for Total Probleni Score. One case was found to manifest clinically significant behavioral problem while four cases were in the borderline range for clinically significant distress. In an overall view, the sample did not show any significant behavioral problems. Discussion: Although the mean problem score of the overall group ivas not clinically significant, there is evidence that bereaved children and adolescents may manifest different behavioral problems.