Çin ve üçüncü dünya

Abstract

Bu çalısma Çin Halk Cumhuriyeti'nin Asya, Afrika ve Latin Amerika'daki gelismekte olan ülkelere yönelik dıs politikasını analiz etmek için genel bir çerçeve sunacaktır. Burada amacım, kronolojik bir değerlendirme yapmaktan ziyade Çin'in 1949-2009 dönemindeki Üçüncü Dünya politikasındaki değisim ve devamlılıklara isaret etmek. ideoloji, Mao döneminde (1949-1976) Çin'in Üçüncü Dünya perspektifini sekillendirmekte basat faktör olmustu. Buna karsın, 1970'lerin sonunda baslayan dısa açılma reformlarından itibaren, Çin'in gelismekte olan ülkelerle iliskisi, ekonomik pragmatizm etrafında sekillenen karmasık bir yapıya doğru evrildi. Bu kökten değisime rağmen, bugünkü ÇHC rejimi halen "Batılı olmayan" kimliğine, "yarı sömürge" geçmisine ve daha önce bu ülkelere yaptığı yardımlara gönderme yaparak, bu bölgelerdeki nüfuzunu arttırmaya çalısmaktadır.

This study provides a general framework to analyze People's Republic of China's foreign policy towards the developing countries in Asia, Africa and Latin America. Here, rather then providing a chronological assessment, my aim is to point out the continuities and changes in China's Third World policy in the period 1949-2009. During the Maoist decades (1949-1976) ideology has been the determining factor in shaping the Chinese perspective towards the Third World. By contrast, subsequent to the opening-up reforms in the late 1970's China's relationship with the developing countries has evolved into a complex pattern shaped by economic pragmatism. Despite this fundamental change, current PRC regime still refers to her "non-Western" identity, "semicolonial" past, as well as her previous aid and assistance to these countries, in an attempt to increase its influence in these regions.