Alevilik'te erkân ve düşkünlük

Abstract

ALEVİLİKTE ERKAN VE DÜŞKÜNLÜK Aleviler, Aleviliğin ortaya çıktığı toplumsal süreç ve etkilendiği sosyal yapının gereksinimleri doğrultusunda kendi içinde kimi kurumlar geliştirmişlerdir. Cemler, insanların hem ibadet ihtiyacını karşılama, hem ruhen yenilenmelerini sağlama, hem de toplumsal ve bireysel hayatı düzenleme misyonunu taşır. Coğrafi, sosyal ve siyasi nedenlerle, merkezi yönetimlerle sıcak ilişki içine girememiş göçebe unsurlar, sorunlarını, kendi içinde çözmeye çalışmışlardır. “Eline beline diline sahip olmak” ilkesine dayanan Alevi hukuk sistemi, bu ilkenin zıddına hareket eden kişinin cemlere alınmaması ve yargılanıp gereken cezaya çarptırılması ilkesine dayanır. Bu yargılamalarda suçları ağır ve sabit olanlar durumuna göre düşkün ilan edilerek toplumsal düzenin ve asayişin devamı sağlanmaya çalışılır.

ERKAN AND DÜŞKÜNLÜK İN ALEVİSM Alawis have highly been influenced by both the social transformations they have gone through and the requirements of the dominant social structures (central governments) they have been ruled by. Accordingly, they have developed internal institutions such as Cems. Cems (congregations in which they have religious rituals) have the mission of offering religious services, spiritual maturation, and regulating both individual and social life. Nomadic communities, like alawis, which cannot develop a functional bond with the central governments due to certain geographical, social, and political reasons, have tried to solve their problems with their local initiative. Alawi tradition is based on the principle, “Eline, beline, diline sahip ol.” which means “Avoid wrongdoing with your hands, assesting bad words with your tongue, and illegitimate sexual affairs.” In order to maintain Alawi tradition and social order, anyone who violates this principle is exluded from Cems and questioned. Those who are proven to have committed serious offenses are sentenced to various punishment. They are declared “düshküns” (outcasts)