A common foreign and security policy towards the caucasus? with special reference to some EU member states

Abstract

Bu tez Avrupa Siyasi İşbirliğinin Ortak Dış ilişkiler ve Güvenlik Politikasına evrimini ve Güney Kafkasya’daki işleyişini değerlendirmektedir. Ancak, Avrupa dış siyaset yapımı Avrupa Birliği içinde ve Birliği çevreleyen bölgede etkili birtakım aktörleri hesaba katmak zorundadır. Güney Kafkasya, Avrupa Birliği’nin dış ve güvenlik politikalarını şekillendiren çok sayıda sistemik ve sürekli değişken düşünüldüğünde eşsiz bir vakadır.Araştırma, AB; Rusya; Birleşik Devletler; bölgesel aktörler: Türkiye ve İran; Güney Kafkasya devletleri: Gürcistan, Ermenistan ve Azerbaycan ve son olarak da AB’ye üye devletler: Almanya ve Birleşik Kırallık’ın siyasi eylemleri arkasında yatan motivasyon, amaç ve mantığa bakmaktadır. Ulus devletler, uluslararası örgütler, şirketler, bölgesel ve komşu toplumlar, farklı etnisiteler, sivil toplum örgütleri ve Ermeni Diasporası arasındaki karmaşık ilişkiler ağı ve bütün bu aktörlerin değişen öncelikleri, beklentileri ve olanakları bu çalışmanın konusu içine girmektedir. Araştırma, AB’nin Yugoslavya’daki çatışmalara cevaben ve Barcelona süreci aracılığıyla takip ettiği politikaların ve Sovyetler Birliği’nin dağılışı sonrasında yeni ve yakın çevresinde yer alan Güney Kafkasya’ya yönelik politikasının karşılaştırmalı bir değerlendirmesini sunmaktadır. Araştırma, AB’nin Güney Kafkasya’ya yönelik Yeni Komşuluk Politikası ile çeşitli politika araçları olan İşbirliği ve Ortaklık, TACIS, TRACECA ve INOGATE projelerini incelemektedir. Avrupa Birliği’nin sivil gücü, yeni komşuları için bir çekim gücü oluşturması ve devletler ile toplumların Batı Avrupa’nın eksik bir yansıması olarak yeniden şekillendirilmesi mantığı üzerine inşa edilen yapısalcı yaklaşımı Avrupa dış siyasetine egemen olmaktadır.

This dissertation assesses the evolution of the European Political Cooperation into the Common Foreign and Security Policy and how it is working in the South Caucasus. However, the making of European foreign policy has to regard a number of actors that are influential in and around the territory surrounding the European Union. The South Caucasus is a unique case, when the multiplicity of systemic and constant variables that shape the foreign and security policies of the EU is considered. Thus, the research looks at the motives, objectives and logic behind the activities of the EU, Russia, The United States, the regional actors: Turkey and Iran, the South Caucasus states of Georgia, Armenia and Azerbaijan and finally the EU member states: Germany and the United Kingdom. The complex web of relations among the nation states; international organizations; firms; regional and neighbouring societies; different ethnicities; non-governmental organisations; the Armenian Diaspora and the differing priorities, expectations and capacities of all these actors is also the subject of this study. The research provides a comparative examination of the EU action in response to the conflicts in Yugoslavia and through the Barcelona process, with the EU’s policy towards its new and close periphery, the South Caucasus, after the dissolution of the Soviet Union. Hence, the research examines the EU’s response to the South Caucasus by means of the New Neighbourhood Policy and policy tools of Development Cooperation and Association, TACIS, TRACECA and INOGATE. Hence, the civil power of the European Union, its magnetism for the New Neighbourhood and its constructivist approach built upon the rationale of re-moulding the states and societies as the lesser-self of the West Europe dominates the European foreign policy.