Ebû Ubeyd Kâsım b. Sellâm’ın Kitâbü'l-Emvâl’indeki siyer rivayetlerinin tespiti ve değerlendirilmesi

Abstract

Çalışma, fakih olan Ebû Ubeyd'in siyer rivayetlerini nasıl ele aldığını incelemeyi hedeflemektedir. Birinci bölümde Ebû Ubeyd'in ilmî hayatına ve Kitâbü'l-Emvâl'i yazma amacına değinilmiştir. Eserin kamu maliyesi literatüründeki konumu saptanıp değeri ortaya konmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise Ebû Ubeyd'in el-Emvâl'de bulunan yetmiş ikisi gazveler, otuz beşi vesikalar hakkında olmak üzere toplam yüz yedi siyer rivayetini hangi kaynaklardan nasıl aktardığı ve yaptığı metin tenkitleri ortaya koyulmuştur. Klasik siyer kaynaklarından farklı olarak hangi rivayetleri naklettiği belirlenmiş ve bunları hangi bağlamda değerlendirdiği saptanmıştır. Ayrıca siyer rivayetlerine niçin tarihçilerden farklı yaklaştığının sebepleri üzerinde durulmuştur. Böylece bir fıkıh eserinin siyer ilmine yapabileceği katkılar tespit edilip değerlendirilmiş ve siyer kaynağı olarak kullanılıp kullanılmayacağı araştırılmıştır.

The study aims to examine how to deal with the sirah narrations of Abû Ubayd, who is a jurist. In the first chapters, the scientific house of Abû Ubayd and the purpose of writing Kitâb al-Amwâl are mentioned. The position of the work in the public finance literature has been determined and it has been tried to reveal its value. In the second part, it has been revealed which external and how Abû Ubayd conveyed a total of seven hundred siyar narrations, seventy-two about the wars and thirty-five about the documents, in al-Amwâl. The view that we determine which narrations we narrate and in what context they are evaluated, unlike the classical sirah sources. In addition, the reasons for the different heritage from the historians of the siyer narrations were emphasized. Thus, the contributions of a fiqh work to the science of sirah were not identified, evaluated, and it was investigated whether it could be used as a source of sirah.