1970-1980 dönemi Mısır-İsrail siyasi ilişkileri

Abstract

THEZ ÖZETİ Detant yılları olarak adlandırabileceğimiz 1970-1980 döneminde Ortadoğu'da meydana gelen iki büyük değişim olan 1973 Yom Kippur Savaşı ve Camp David sürecinin yakınen incelendiği tezimizin asıl amacı, İsrail ile sadece en güçlü Arap devleti olmayıp aynı zamanda coğrafyası ve geçmişi ile Arap, İslam ve Afrika etkenlerini bünyesinde taşıyan Mısır'ın bir arada incelenmesi ve böylece Ortadoğu'yu çevreleyen sorunsalları bir arada ifade etmek, tümevarım yöntemiyle ortak sonuçlara varabilmektir. Bu iki devlet arasındaki ilişkilerin incelenmesinde ise yetmişli yıllardaki detant ile global değişim döneminde, özellikle Mısır'da meydana gelen siyasi değişim ile bunun Arap Dünyası'ndaki kökenleri ve etkileri Ortadoğu'da bir dönüm noktası teşkil etmektedir. Pan-Arabizm'in kalesinin çöküşü olarak adlandırılan Camp David'e Mısır'ı yönelten koşullardan sadece biri de olsa, Filistin meselesinin çözüme ulaştırılmaktan çok bir iç politika malzemesi olmaktan öteye gitmeyişi dönem içinde gözlediğimiz önemli bir olgudur. Özellikle çoğu Arap ülkesinde görülen azınlık iktidarlarının asıl düşmanı olan Arap ulusçuluğunun Filistin eksenli ve İsrail'i hedef alan kısır bir milliyetçiliğe çevrilmesi sadece bu iktidarların değil bu bölünmüşlükten kar çıkaran global kartellerin de çıkarı için bir gerekliliktir. İsrail'de gelişen dini ve radikal hareketlerin siyasi ifadesi olarak görülen militarist politikaların kökenine baktığımızda bunun her ne kadar iç şartlara bağlı olduğunu görsek de, global gereksinimler ile çıkar birliği içinde olduğunu görmekteyiz. Soğuk Savaş'ın hızının kesilmeye başladığı bu dönemde dış politika ve iç politikanın araç ve amaç olarak sıkça yer değiştirdiğini, adeta birbirine alet olduğunu gözlemlemekteyiz. Bu sadece Mısır ve İsrail gibi bölge ülkelerinde değil, süper güçler arasında da yaşanmaktadır. Özellikle ABD'de Yahudi lobisinin etkinliği dönem içinde çoğu zaman dış politik hedeflerin, iç politik gereksinimlerin ardında kalmasına yol açmıştır. Bunun dışında yine özellikle Mısır ve Arap ülkelerinde görülen bölünmüşlük ve kurumsallaşamama, kaynakların boşa tüketimine ve ulusal çıkarlar doğrultusunda kullanılmamasına yol açmaktadır. THESUS

The main purpose of the thesus that has researched closely on the 1973 Yom Kippur War and Camp David process those were the two big change in Middle East at the decade of 1970-1980 as we call detante years is to research together Israel and Egypt that is not just the most powerful Arabic country as well as being a country that has developed Arab, Islam and Africa factors together, so expressing the problems those surrounds Middle East by the way d getting to common results. About studying the relationships between these two countries, especially the political change in Egypt and its roots and effects in the Arabic world establishes a turn point in the Middle East at the detante and global change term of seventies. It's an important fact that we observe in the term that the Palestine problem is just a internal policy matter more than being tried to be resulted that was one of the reasons that has pushed Egypt to Camp David. The being converted of Arabic Nationalism that is the real enemy of the governments those are usually built by minorities in Arabic countries to a simple ethno-nationalism that is Palestine based and Israel opposed is necessary for these governments and for global cartels those have profits of this fragmance. When we have a look at the roots of the militarist policies those are the expression of the religious and radical movements in Israel, We can see that it depends on internal conditions and has profits shared with global needings. In this term that the Cold war had slowed down, We observe that internal and foreign policies often change places as aim and tool as using each other in any turn. That is not just seen between countries of the area like Israel and Egypt, is seen between supreme powers also. Especially in the term that Jewish lobby was active in U.S. usually foreign politic goals kept behind of internal politic aims. On the other hand, The fragmance and disorganization that is especially seen in Egypt and the other Arabic countries results with wasting the sources or not using them through the national interests.