Evaluation of ion leaching of three different othodontic bonding resins

Abstract

  Özet Mevcut projenin amacı geleneksel bir ışık kaynağı ile 40 saniye polimerize edilen iki farklı braket, iki farklı lingual güvenlik teli ve bir de ışıkla sertleşen cam iyonomer simandan kaynaklanan artık monomer salınımının değerlendirilmesidir. Çalışmanın hedefleri uyarınca sıfır hipotezi farklı rezinlerden salınan artık monomer miktarları arasında fark olmadığını varsaymaktadır. Çalışmada test edilmek üzere 3 farklı firmaya ait farklı monomerler ve katkı maddeleri içeren rezinler seçilmiştir. Bu rezinler sırasıyla Transbond XT (TXT), Transbond LR (TLR), Reliance Light Bond (RLB), Reliance FlowTain (RFT) ve Fuji Ortho LC’dir (FO). Bu rezinlerin her birinden hazırlanan beşer adet 5x2 mm boyutlarında rezin disk %75’lik etanol solüsyonuna konulmuş ve 37±1ºC’de saklanmıştır. Her bir örnekten sırasıyla 10 dakika, 1 saat, 24 saat ve 3 gün sonra numuneler alınarak artık monomer miktarlarının tespiti için “Yüksek Performanslı Sıvı Kromatografisi (High Performance Liquid Chromatography)” (HPLC) metodu ile değerlendirilmiştir. Elde edilen verinin istatistiksel değerlendirilmesinde tek ve çift yönlü varyans analizi ve Tukey HSD testleri kullanılmıştır. Sonuçlar numuneler içerisinde tespit edilen artık monomer miktarlarının 0-99.8 μM aralığında olduğunu göstermektedir. Genel olarak saklama şişeleri içerisindeki artık monomer miktarı zamana bağlı olarak artmaktadır (P<.05). Fakat sadece FO için bu miktarlar ilk 10 dakikayı takiben oldukça stabil seyretmektedir (P>.05). TLR ve TXT’den salınan BISGMA miktarı RLB’den anlamlı derecede farklı bulunmuştur (P<.05). En az TEGDMA salınımı FO ve TXT’den en fazla ise TLR ve RFT’den gerçekleşmektedir ve farklılıklar istatistiksel olarak anlamlıdır (P<.001). RLB’den salınan TEGDMA miktarı ise TLR ile uyumlu fakat diğer rezinlerden anlamlı derecede farklıdır. Monomer salınımı genel olarak değerlendirildiğinde ise FO’nun diğer rezinlerden anlamlı derecede daha fazla toplam monomer salınımına sebep olduğu görülmektedir (P<.001) diğer rezinler arasında ise toplam monomer salınımı açısından bir fark tespit edilememiştir (P>.05). Bu projenin sonuçları mevcut literatür ışığında değerlendirildiğinde etanol solüsyonu içerisinde tespit edilen artık monomer miktarlarının BISGMA haricinde sitotoksik etki için gerekli kritik seviyeye ulaşmadığı görülmektedir. Bununla birlikte doza bağlı olmayan alerjik ve mutajenik etkilerin oluşması test edilen tüm rezinler için mümkün gözükmektedir. Mevcut çalışmada tespit edilen miktarlardaki monomerlerin biyolojik etkilerinin belirlenmesi için daha ileri çalışmalar gereklidir. Anahtar Kelimeleri: Yapıştırma Rezini, Artık monomer, Kromatografi, Sitotoksisite The aim of the present project was to evaluate the residual monomer leaching from two bracket and two lingual retainer adhesives and a light cured glass ionomer cement cured with a conventional halogen light source for 40 seconds. For the purposes of this study, the null hypothesis assumed that the differences between the residual monomer leaching of these adhesives were not statistically significant. Five light cured adhesive resins obtained from three different manufacturers containing variety of monomers and additives were chosen for our investigation. These materials were Transbond XT (TXT), Transbond LR (TLR), Reliance Light Bond (RLB), Reliance FlowTain (RFT) and Fuji Ortho LC (FO). Resin disks 5x2 mm in size were immersed in 75:25 ethanol/ water solution maintained at 37±1ºC. From each specimen of the 25 bottles, 4 samples were taken at 10 minutes, 1 hour, 24 hours and 3 days. The samples were later analyzed using High Performance Liquid Chromatography (HPLC) method to detect the amount of residual monomers leached from resin disks. One way and two way analysis of variance and Tukey HSD tests were employed where applicable to statistically evaluate the collected data. The results demonstrated that the amount of residual monomers detected were in the 0-99.8 μM range. In general the amount of residual monomer in the ethanol solution increased as a function of time (P<.05) except for Fuji Ortho where this amount was relatively stable after 10 minutes (P>.05). The leaching of BISGMA was significantly higher for resin TLR and TXT compared to RLB (P<.05). Leaching of TEGDMA was lowest from FO and TXT and highest from TLR and RFT and the differences were significant (P<.001). The amount of TEGDMA leaching from RLB was comparable to TLR but was significantly different from other resins. When the total amount was considered FO presented significantly higher monomer leaching compared to the rest of the test materials (P<.001) while no other significant differences were present (P>.05). The results of this study suggest that the amount of residual monomers detected in the ethanol solutions did not reach the critical levels for cytotoxic effects except for BISGMA. However, non dose dependent allergic and mutagenic effects still seems possible for all resins tested. Further research is required to clarify the biological effects of these amounts detected. Key words: Adhesive resin, Residual monomer, Leaching,Chromatography, Cytotoxic.