Dental materyallerde biyouyumluluk değerlendirmeleri

Abstract

Diş hekimliği uygulamalarında farklı içerik ve özelliklere sahip çok çeşitli materyaller üretilmiş ve klinik kullanıma sunulmuştur. Bu materyallerin çoğu uygulandıklarında diş dokuları, yumuşak doku ve sıvılarla (tükürük, diş eti oluğu sıvısı) temas etmektedir. Böylece yeni bir materyal seçiminde, mekanik ve fiziksel özelliklerin yanında biyolojik özelliklerde göz önüne alınmaktadır. Bir materyalin biyouyumluluğunu saptamak için günümüzde çeşitli testler kullanılmaktadır. Materyallerin biyolojik özelliklerinin test edilmesine genellikle hücre kültürlerinin kullanıldığı basit in vitro test yöntemleri ile başlanır. Değerlendirmelere hayvan testleri ile devam edilir, bu testlerden istenilen sonuçlar elde edildiğinde kullanım testleri ( in vivo değerlendirme) gibi daha kapsamlı çalışmalar yapılmalıdır. Bu derlemenin amacı dental materyaller için uygulanması gereken biyouyumluluk test yöntemlerini değerlendirmektir.

In dentistry materials with different content and features are produced and used in dental practice. During the application, most of these materials are in contact with dental hard tissues, soft tissues and oral liquids (e.g. saliva, gingival crevicular fluid). Thus, in the selection of new material, besides the mechanical and physical properties also biological characteristics must be taken care. Various tests are used to determine the biocompatibility of materials. The common approach when testing the biological behavior of materials is to start with simple in vitro tests mostly based on cell cultures. If these experiments and investigations of a material’s efficiency deliver promising findings, then more comprehensive studies on experimental animals and usage tests (in vivo evaluation) will be performed. The aim of this rewiev was to evaluate the test methods for the biocompatibility of dental materials.