Publication: Üniversite hazırlık öğrencilerinin yabancı dil öğrenim stratejilerini kullanımı ve öğretim görevlilerinin öğrencilerinin dil öğrenim stratejilerini kullanımı üzerine farkındalığı
Abstract
ÜNİVERSİTE HAZIRLIK ÖĞRENCİLERİNİN YABANCI DİL ÖĞRENİM STRATEJİLERİNİ KULLANIMI VE ÖĞRETİM GÖREVLİLERİNİN ÖĞRENCİLERİNİN DİL ÖĞRENİM STRATEJİLERİNİ KULLANIMI ÜZERİNE FARKINDALIĞI Bu çalışma devlet ve özel vakıf üniversitelerindeki yabancı dil (
) hazırlık sınıfı öğrencilerinin kullandıkları yabancı dil öğrenme stratejilerini, bu iki farklı yapıya ait kurumlardaki öğrencilerin yabancı dil öğrenme stratejilerini kullanımları arasındaki farklılıkları ve çalışmaya katılan yabancı dil öğretmenlerinin kendi öğrencilerinin dil öğrenme stratejilerini kullanımı konusundaki farkındalıklarını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın deneklerini İstanbul’daki bazı devlet ve özel vakıf üniversitelerinde okuyan 403 adet İngilizce hazırlık sınıfı öğrencisi ve onların 17 kişilik İngilizce okutmanları kadrosu oluşturmuştur. Bu araştırmada temel olarak 3 araç kullanılmıştır. Bunlardan ilki, katılımcı öğrencilerin yabancı dil okutmanlarıyla yapılan yüzyüze görüşmelerdir. Bu görüşmelerde okutmanların genel olarak dil öğrenme stratejileriyle ilgili farkındalıkları irdelenmiştir. Kullanılan ikinci araç yine İngilizce okutmanlarına verilen, kendi öğrencilerinin dil öğrenme stratejilerini kullanımı konusundaki farkındalıklarını ölçmeyi amaçlayan ve Rebecca Oxford’un (1990) 6’lı dil öğrenme stratejileri gruplamasını esas alan bir ankettir. Üçüncü ve son araç, İngilizce hazırlık sınıflarında okumakta olan öğrencilerin kullandıkları dil öğrenme stratejilerini saptamak üzere uygulanan ve Rebecca Oxford tarafından hazırlanan Dil Öğrenim Stratejileri Envanteri anketidir (SILL questionnaire - Strategy Inventory for Language Learning, Version 7.0 (ESL/ EFL) Oxford, R., 1990). Araştırmanın sonuçlarına göre İstanbul’daki katılımcı devlet ve özel vakıf üniversitelerindeki İngilizce hazırlık sınıfı öğrencilerinin en sık kullandıklarını belirttikleri strateji grupları bilişötesi (metacognitive) ve telafi (compensation) stratejileri olmuştur. Buna karşın en az kullanıldığı belirtilen stratejiler hafıza (memory) ve duygusal (affective) stratejiler olmuştur. Bu stratejilerin kullanım seviyesi genellikle, Oxford’un anketinin değerlendirmesinde tarif ettiği üzere, ‘orta’ seviye olarak belirtilmiştir. Ayrıca devlet ve özel vakıf üniversitelerindeki öğrencilerin strateji kullanım seviyeleri arasında önemli bir farklılık görülmemiştir zira her iki grup da yaygın olarak ‘orta’ seviyede strateji kullanımı belirtmiştir. Ancak kız ve erkek öğrencilerin dil öğrenme stratejilerini kullanım seviyeleri arasında az bir farklılık gözlenmiş, kız öğrenciler daha yüksek seviyede strateji kullanımı belirtmişlerdir. İstanbul’daki katılımcı devlet ve özel vakıf üniversitelerindeki İngilizce okutmanlarının dil öğrenme stratejileri üzerine farkındalıklarının genelde çok yüksek olmadığı, bu kavramın hiç bilinmediği/ hatırlanmadığı veya eksik olarak bilindiği ya da alandaki başka önemli kavramlarla bir miktar karışmış olarak algılandığı görülmüştür. Ayrıca İngilizce okutmanlarının kendi öğrencilerinin kullandığı stratejilere ilişkin farkındalıklarının da çok yüksek olmadığı anlaşılmıştır. Öğrencilerin kullandıklarını belirttikleri stratejilerle öğretmenlerin kullanıldığını belirttiği stratejiler nitelik ve/ veya düzey olarak genellikle farklı olma eğilimi göstermiştir. Bu sonuçlara bağlı olarak üniversitelerdeki İngilizce okutmanları için yabancı dil öğrenme stratejileri üzerine bir eğitimin faydalı olabileceği öngörülmüştür. Bu tür bir eğitimin özellikle dil öğrenme stratejilerinin temel tanımı üzerine bazı yanlış veya eksik anlaşılmaları düzeltebileceği sanılmaktadır. Son olarak, öğrenciler için de yabancı dil öğrenme stratejileri üzerine bir eğitimin yararlı olabileceği öngörülmüştür. Hangi dil öğrenme stratejilerinin nerede ve ne şekilde etkin olarak kullanılabileceği bilgisi öğrenme sürecini kolaylaştıracak ve daha efektif hale getirecektir. Ayrıca bu strateji eğitimiyle ve alanla ilgili güvenilir anketlerin (SILL gibi) uygulanmasıyla, hazırlık öğrencilerinin “öğrenci” olarak kendileriyle ilgili farkındalıkları ve öğrenme sürecine ilişkin etkin çözümler bulma yöntemleri de gelişecektir. ABSTRACT THE LANGUAGE LEARNING STRATEGIES USED BY THE UNIVERSITY PREPARATORY STUDENTS AND THE INSTRUCTORS’ AWARENESS OF THEIR STUDENTS’ USE OF THESE STRATEGIES This study aims to examine the general language learning behaviour of young adult Turkish learners of English as a Foreign Language (EFL) and tries to put forth the language learning strategies (LLS) employed by young adult EFL learners from state and private universities in Istanbul. The differences between the LLS usage of state and private university students and the awareness of the EFL instructors on the topic of LLS are also examined. The participants of this research are the 403 Turkish university preparation class students who are learners of English, and their 17 EFL instructors. Rebecca Oxford’s (1990) LLS categorisation was used in this study as a focal point. There were three main instruments used in this research. The first one was the interview carried out with the instructors of English to find out their ideas and knowledge about LLS. The second instrument was the questionnaire given to the instructors which took the six language learning strategy groups a basis, as categorised by Oxford (1990). This instrument was used to find out what the instructors thought about their students’ LLS use. The final instrument used in the study was the questionnaire called Strategy Inventory for Language Learning (SILL) version 7.0, prepared by Rebecca Oxford (1990). This instrument aims to measure the LLS preferences and usage levels of the language learners. The results showed that the LLS most commonly used by the young adult Turkish preparation class students of EFL in state and private universities in Istanbul were metacognitive and compensation strategies whereas the least commonly preferred ones resulted to be memory and affective strategies. The usage level of these strategy groups mostly fell in the ‘medium’ category, as classified by Oxford’s SILL (1990). This level of the LLS employed by the students of EFL in İstanbul did not show a significant difference between students of the state and the private universities. They both generally stated a medium level of usage. However, there was a slight difference between the LLS usage levels of female and male students: females displayed a slightly higher level of LLS use. The awareness level of the EFL instructors’ on the general topic of LLS was not too high. Their awareness on the usage of LLS by their EFL students was not high as well, many strategies state to be used did not match the statements of the students. Accordingly, it was concluded a certain training about LLS could be useful to the instructors of EFL in the participating universities in Istanbul, especially to clear certain misconceived points about the basic definitions and the terminology. effective learner observations for strategy use. The students were also found to be in need of training on LLS as a more thorough knowledge of where to use which learning strategy would help students enhance their learning process. Also, their awareness about themselves as learners could be raised both through strategy training and through the application of reliable questionnaires related to the field, like the SILL.
) hazırlık sınıfı öğrencilerinin kullandıkları yabancı dil öğrenme stratejilerini, bu iki farklı yapıya ait kurumlardaki öğrencilerin yabancı dil öğrenme stratejilerini kullanımları arasındaki farklılıkları ve çalışmaya katılan yabancı dil öğretmenlerinin kendi öğrencilerinin dil öğrenme stratejilerini kullanımı konusundaki farkındalıklarını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın deneklerini İstanbul’daki bazı devlet ve özel vakıf üniversitelerinde okuyan 403 adet İngilizce hazırlık sınıfı öğrencisi ve onların 17 kişilik İngilizce okutmanları kadrosu oluşturmuştur. Bu araştırmada temel olarak 3 araç kullanılmıştır. Bunlardan ilki, katılımcı öğrencilerin yabancı dil okutmanlarıyla yapılan yüzyüze görüşmelerdir. Bu görüşmelerde okutmanların genel olarak dil öğrenme stratejileriyle ilgili farkındalıkları irdelenmiştir. Kullanılan ikinci araç yine İngilizce okutmanlarına verilen, kendi öğrencilerinin dil öğrenme stratejilerini kullanımı konusundaki farkındalıklarını ölçmeyi amaçlayan ve Rebecca Oxford’un (1990) 6’lı dil öğrenme stratejileri gruplamasını esas alan bir ankettir. Üçüncü ve son araç, İngilizce hazırlık sınıflarında okumakta olan öğrencilerin kullandıkları dil öğrenme stratejilerini saptamak üzere uygulanan ve Rebecca Oxford tarafından hazırlanan Dil Öğrenim Stratejileri Envanteri anketidir (SILL questionnaire - Strategy Inventory for Language Learning, Version 7.0 (ESL/ EFL) Oxford, R., 1990). Araştırmanın sonuçlarına göre İstanbul’daki katılımcı devlet ve özel vakıf üniversitelerindeki İngilizce hazırlık sınıfı öğrencilerinin en sık kullandıklarını belirttikleri strateji grupları bilişötesi (metacognitive) ve telafi (compensation) stratejileri olmuştur. Buna karşın en az kullanıldığı belirtilen stratejiler hafıza (memory) ve duygusal (affective) stratejiler olmuştur. Bu stratejilerin kullanım seviyesi genellikle, Oxford’un anketinin değerlendirmesinde tarif ettiği üzere, ‘orta’ seviye olarak belirtilmiştir. Ayrıca devlet ve özel vakıf üniversitelerindeki öğrencilerin strateji kullanım seviyeleri arasında önemli bir farklılık görülmemiştir zira her iki grup da yaygın olarak ‘orta’ seviyede strateji kullanımı belirtmiştir. Ancak kız ve erkek öğrencilerin dil öğrenme stratejilerini kullanım seviyeleri arasında az bir farklılık gözlenmiş, kız öğrenciler daha yüksek seviyede strateji kullanımı belirtmişlerdir. İstanbul’daki katılımcı devlet ve özel vakıf üniversitelerindeki İngilizce okutmanlarının dil öğrenme stratejileri üzerine farkındalıklarının genelde çok yüksek olmadığı, bu kavramın hiç bilinmediği/ hatırlanmadığı veya eksik olarak bilindiği ya da alandaki başka önemli kavramlarla bir miktar karışmış olarak algılandığı görülmüştür. Ayrıca İngilizce okutmanlarının kendi öğrencilerinin kullandığı stratejilere ilişkin farkındalıklarının da çok yüksek olmadığı anlaşılmıştır. Öğrencilerin kullandıklarını belirttikleri stratejilerle öğretmenlerin kullanıldığını belirttiği stratejiler nitelik ve/ veya düzey olarak genellikle farklı olma eğilimi göstermiştir. Bu sonuçlara bağlı olarak üniversitelerdeki İngilizce okutmanları için yabancı dil öğrenme stratejileri üzerine bir eğitimin faydalı olabileceği öngörülmüştür. Bu tür bir eğitimin özellikle dil öğrenme stratejilerinin temel tanımı üzerine bazı yanlış veya eksik anlaşılmaları düzeltebileceği sanılmaktadır. Son olarak, öğrenciler için de yabancı dil öğrenme stratejileri üzerine bir eğitimin yararlı olabileceği öngörülmüştür. Hangi dil öğrenme stratejilerinin nerede ve ne şekilde etkin olarak kullanılabileceği bilgisi öğrenme sürecini kolaylaştıracak ve daha efektif hale getirecektir. Ayrıca bu strateji eğitimiyle ve alanla ilgili güvenilir anketlerin (SILL gibi) uygulanmasıyla, hazırlık öğrencilerinin “öğrenci” olarak kendileriyle ilgili farkındalıkları ve öğrenme sürecine ilişkin etkin çözümler bulma yöntemleri de gelişecektir. ABSTRACT THE LANGUAGE LEARNING STRATEGIES USED BY THE UNIVERSITY PREPARATORY STUDENTS AND THE INSTRUCTORS’ AWARENESS OF THEIR STUDENTS’ USE OF THESE STRATEGIES This study aims to examine the general language learning behaviour of young adult Turkish learners of English as a Foreign Language (EFL) and tries to put forth the language learning strategies (LLS) employed by young adult EFL learners from state and private universities in Istanbul. The differences between the LLS usage of state and private university students and the awareness of the EFL instructors on the topic of LLS are also examined. The participants of this research are the 403 Turkish university preparation class students who are learners of English, and their 17 EFL instructors. Rebecca Oxford’s (1990) LLS categorisation was used in this study as a focal point. There were three main instruments used in this research. The first one was the interview carried out with the instructors of English to find out their ideas and knowledge about LLS. The second instrument was the questionnaire given to the instructors which took the six language learning strategy groups a basis, as categorised by Oxford (1990). This instrument was used to find out what the instructors thought about their students’ LLS use. The final instrument used in the study was the questionnaire called Strategy Inventory for Language Learning (SILL) version 7.0, prepared by Rebecca Oxford (1990). This instrument aims to measure the LLS preferences and usage levels of the language learners. The results showed that the LLS most commonly used by the young adult Turkish preparation class students of EFL in state and private universities in Istanbul were metacognitive and compensation strategies whereas the least commonly preferred ones resulted to be memory and affective strategies. The usage level of these strategy groups mostly fell in the ‘medium’ category, as classified by Oxford’s SILL (1990). This level of the LLS employed by the students of EFL in İstanbul did not show a significant difference between students of the state and the private universities. They both generally stated a medium level of usage. However, there was a slight difference between the LLS usage levels of female and male students: females displayed a slightly higher level of LLS use. The awareness level of the EFL instructors’ on the general topic of LLS was not too high. Their awareness on the usage of LLS by their EFL students was not high as well, many strategies state to be used did not match the statements of the students. Accordingly, it was concluded a certain training about LLS could be useful to the instructors of EFL in the participating universities in Istanbul, especially to clear certain misconceived points about the basic definitions and the terminology. effective learner observations for strategy use. The students were also found to be in need of training on LLS as a more thorough knowledge of where to use which learning strategy would help students enhance their learning process. Also, their awareness about themselves as learners could be raised both through strategy training and through the application of reliable questionnaires related to the field, like the SILL.