Elit genç kadın voleybolcularda reaktif kuvvet ve yorgunluk indeksi hesaplamaları ile dikey sıçrama sayı ve yüzdelerinin antrenman yükü ile ilişkisi

Abstract

Amaç: Çalışmanın amacı, elit genç kadın voleybolcuların dikey sıçrama sayı ve yüzdeleri, katedilen mesafeler, ivmelenme yükleri, algılanan zorluk dereceleri gibi parametreler ile antrenman ve maçlarda maruz kaldıkları yükleri ortaya koymak ve bununla birlikte yorgunluk indeksi ile reaktif kuvvet indeksi değerlerinin nöromusküler yorgunluğa verdiği cevabı incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya, Türkiye Voleybol Federasyonu 2023-2024 sezonunda İstanbul İli Eczacıbaşı Spor Kulübü U16 takımında oynayan 12 elit genç kadın voleybolcu (yaş:14.2±0.5 yıl, boy: 179.0±4.9 cm, vücut ağırlığı: 64.5±8.9 kg) ve U18 takımında oynayan 12 elit genç kadın voleybolcu (yaş: 16.5±0.7 yıl, boy:181.3±8.1 cm, vücut ağırlığı: 70.6±9.9 kg) katılmıştır. 1 ön test günü, 3 antrenman sonu ve 3 maç sonu olmak üzere toplam 7 gün ivme ölçer ile dikey sıçrama ölçümleri yapılmıştır. U18 takımında 8 antrenman ve 3 maç, U16 takımında 6 antrenman ve 3 maç olmak üzere 3 mikro döngü süresince dikey sıçrama sayıları, katedilen mesafeler ve ivmelenme yükleri ölçülmüştür. İç yük hesaplaması için antrenman ve maç bitiminden hemen sonra ve 30 dakika sonra olmak üzere 2 farklı zamanda Borg’un modifiye algılanan zorluk skalası (CR-10) kullanılarak algılanan zorluk dereceleri (AZD) toplanmıştır. Bulgular: Antrenman ve maçlardan hemen sonra alınan AZD ile hesaplanan iç yüklerin 30 dakika sonra alınan AZD ile hesaplanan iç yükten anlamlı derecede büyük olduğu bulunmuştur (p<0.05). Dikey sıçrama sayıları, maksimum sıçrama yüksekliğine ulaşma yüzdeleri, ivmelenme yükleri ve katedilen mesafelerde antrenmanların maçlardan anlamlı derecede büyük olduğu bulunmuştur (p<0.05). Maçtan 3 gün önceki antrenman sonunda ve maç sonlarında ölçülen Yorgunluk İndeksi (Yİ) ile Reaktif Kuvvet İndeksi (RKİ) değerleri arasında anlamlı fark bulunamamıştır (p>0.05). Sonuç: Zamanlamanın AZD ile hesaplanan içsel yükler üzerinde etkisi olduğu görülmüştür. Genç kadın voleybolcuların antrenmanlarda maçlardan daha yüksek yüklere maruz kaldıkları ve Yİ ile RKİ’nin antrenman yükündeki değişimlere duyarlı olmadığı görülmüştür.Objective: This study aims to evaluate the training and match loads in elite young female volleyball players through parameters such as vertical jump counts, distances covered, acceleration loads, and perceived exertion. It also seeks to analyze the responses of the fatigue and reactive strength indices to neuromuscular fatigue. Materials and Methods: This study included 12 elite young female volleyball players (age: 14.2 ± 0.5 years, height: 179.0 ± 4.9 cm, body weight: 64.5 ± 8.9 kg) from the U16 team and 12 elite young female volleyball players (age: 16.5 ± 0.7 years, height: 181.3 ± 8.1 cm, body weight: 70.6 ± 9.9 kg) from the U18 team, all playing for Eczacıbaşı Sports Club in Istanbul during the 2023-2024 season of the Turkish Volleyball Federation. Vertical jump measurements were taken using an accelerometer over a total of 7 days: 1 pre-test day, 3 post-training days, and 3 post-match days. During three micro-cycles, vertical jump counts, distances covered, and acceleration loads were measured with Kinexon, with 8 training sessions and 3 matches for the U18 team and 6 training sessions and 3 matches for the U16 team. For internal load calculation, perceived difficulty levels (RPE) were collected using Borg's modified perceived exertion scale (CR-10) at two different times: immediately after training and matches, and 30 minutes later. Results: Internal loads calculated from RPE immediately after training and matches were significantly greater than those calculated from RPE taken 30 minutes later (p<0.05). Training sessions had significantly higher numbers of vertical jumps, percentages reaching maximum jump height, acceleration loads, and distances covered compared to matches (p<0.05). No significant differences were found in Fatigue Index (FI) and Reactive Strength Index (RSI) values measured at the end of training three days before the match and after the match (p>0.05). Conclusion: Timing was found to have an effect on the internal loads calculated using RPE. Young female volleyball players are subjected to higher loads in training than in matches, and FI and RSI are not sensitive to changes in training load.