Cerrahisiz periodontal tedavinin tükürük melatonin, malondialdehit, total antioksidan kapasite ve oksidatif stres seviyeleri üzerine etkisi

Abstract

Amaç: Farklı periodontal hastalığa sahip bireylerde tukuruk melatonin, malondialdehit (MDA), total antioksidan kapasite (TAOK) ve oksidatif stres (TOS) seviyelerinin karşılaştırılması ve cerrahisiz periodontal tedavinin (CPT) bu biyobelirtecler uzerine etkisinin incelenmesi amaclandı. Gereç ve Yöntem: Calışmamıza 22 periodontal sağlıklı birey (S), 22 gingivitis (G), 22 kronik periodontitis (KP) ve 22 generalize agresif periodontitis (GAP) teşhisi konmuş hasta dahil edildi. Ağız hijyen eğitiminin verilmesi, diş yuzeyi temizliği ve kok yuzeyi duzleştirmesinden oluşan CPT, G grubuna 2 seans, KP ve GAP gruplarına 4 seans uygulandı. Butun grupların başlangıcta; tedavi gruplarının CPT’den 3 ay sonra da klinik parametreleri kaydedildi ve tukuruk ornekleri toplandı. Tukuruk melatonin, MDA, TAOK ve TOS seviyeleri ELISA yontemiyle analiz edildi. Bulgular: S grubunun başlangıc klinik parametreleri G, KP ve GAP gruplarına gore daha duşuktu (p<0,05). CPT sonrası tum tedavi gruplarında klinik değerler anlamlı iyileşme gosterdi (p<0,05). Başlangıcta S grubunda en yuksek, G grubunda en duşuk tespit edilen tukuruk melatonin seviyesi, CPT sonrası yalnızca G grubunda anlamlı olarak yukseldi (p<0,05). Tukuruk TAOK ve TOS seviyelerinde her iki zaman diliminde de anlamlı fark tespit edilmezken; MDA seviyesinin periodontal hastalık şiddetiyle paralellik gosterdiği gozlendi ancak sadece GAP grubunda anlamlı olarak yuksekti (p<0,05). CPT’nin MDA ve TAOK seviyeleri uzerine herhangi bir etkisi gozlenmezken (p>0,05); CPT sonrası G grubunda TOS değerinde artış goruldu (p<0,05). Sonuç: Tukuruk MDA seviyesinin periodontal hastalığın şiddeti ile paralellik gosterdiği tespit edildi. CPT’nin gingivitisli bireylerde tukuruk melatonin seviyesi uzerinde olumlu etkisi olduğu ortaya kondu.

Objective: This study aimed to compare the salivary melatonin, malondialdehyde (MDA), total antioxidant capacity (TAOC) and oxidative stress (TOS) levels in individuals with different periodontal diseases and to evaluate the effect of nonsurgical periodontal therapy (NSPT) on these biomarkers. Material and Methods: The study included 22 healthy (H), 22 gingivitis (G), 22 chronic periodontitis (CP) and 22 generalized aggressive periodontitis (GAP) individuals. All patients in G, CP and GAP groups underwent NSPT. All clinical parameters were recorded and salivary samples were collected at baseline and 3 months following NSPT. The salivary melatonin, MDA, TAOC and TOS levels were analyzed by ELISA method. Results: At baseline all clinical parameters were lower in the H group than the G, CP and GAP groups (p<0,05). All clinical parameters improved significantly in all groups following NSPT (p<0.05). The salivary melatonin levels, which were the highest in the H group and the lowest in the G group at baseline, increased significantly only in the G group after NSPT (p<0.05). While no significant difference was detected in salivary TAOC and TOS levels in both time points; MDA levels increased parallel to the severity of the periodontal disease although this was only significant in the GAP group at baseline (p<0.05). While no effect of NSPT on salivary MDA and TAOC was observed (p>0.05); TOS level increased following NSPT in the G group (p<0,05). Conclusion: In conclusion, salivary MDA levels increased with the severity of periodontal disease and NSPT improved the salivary melatonin levels in gingivitis patients.