Publication: Ailede problem çözme, evlilik doyumu ve örnek bir grup çalışmasının sınanması
Abstract
Bu araştırmanın amacı, araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan, ailede problem çözme becerilerinin geliştirilmesi yoluyla evlilikten elde edilen psikolojik doyumun arttırılmasına yönelik olarak kurgulanmış grup çalışmasının, çiftlerin evlilik doyumlarının arttırılmasında etkisinin olup olmadığının incelenmesidir. Problem çözme becerilerini geliştirme yoluyla evlilik doyumunu arttırma grup çalışması, katılımcıların evlilik iletişimlerini geliştirebilmek ve çift olarak yaşadıkları problemleri çözebilmelerini sağlamak amacıyla hazırlanmış bir beceri geliştirme grubudur. Ön test-son test kontrol gruplu deneme modeline uygun olarak hazırlanan araştırmanın çalışma grubunu, hepsi ilk evliliğinde olan, yaşam döngüsünün üçüncü ve dördüncü basamaklarında yer alan, en az 5 senelik evli ve çocuk sahibi 10 evli birey oluşturmuştur. Grup çalışmasının etkililiğini belirlemede yardımcı olması amacıyla, öncelikle araştırmacı tarafından çiftlerin evlilik doyumlarını ölçmeye yönelik olarak Evlilik Doyum Ölçeği (EDÖ) tasarlanmıştır. Grup çalışması başlamadan önce ve çalışma bittikten sonra, deney ve kontrol grubunda yer alan bireylere, Evlilik Doyum Ölçeği (EDÖ) ile beraber, Problem Çözme Envanteri (PÇE) ve Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği (SBTÖ) uygulanmış ayrıca bir anket formu verilmiştir. Deney grubuna 8 hafta süresince, haftada bir gün iki saat süren oturumlarla, evlilik iletişimlerini destekleyici ve ilişki içerisindeki problemlerinin çözümünü geliştirici, evlilik doyumlarını arttırmaya yönelik uygulamalar yapılmıştır. Kontrol grubuyla bu anlamda her hangi bir çalışma yapılmamıştır. Uygulama ve verilerin toplanması aşamasından sonra, elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemeleri yapılmıştır. Deney ve kontrol gruplarının uygulanan grup çalışması öncesinde ve sonrasında elde ettikleri puanlarının karşılaştırılması amacıyla, ölçeklerden elde edilen verilere Mann-Withney U Testi uygulanmıştır. Deney grubunun ve kontrol grubunun ön test ve son test verilerinin karşılaştırılması amacıyla, uygulama sonrası elde edilen puanlara Wilcoxon Eşleştirilmiş Çiftler İşaretlenmiş Sıra Sayıları Testi uygulanmıştır. Böylece denenceler doğrultusunda gruplar arasında farklılıkların olup olmadığı tespit edilmiştir. Elde edilen istatistik sonuçların manidarlığı 0.05 düzeyinde test edilmiştir. Yapılan istatistiksel analizler sonrasında uygulamaya ilişkin bulguları şu şekilde özetleyebiliriz: 1.Yapılan grup çalışması sonrasında, deney grubunda bulunan üyelerin, Evlilik Doyum Ölçeği’nin ölçtüğü sontest “evlilik doyumu”, “evlilik uyumu”, “ilişki mutluluğu”, “çatışma”, “yakınlık” ve “öfke” puanları ile kontrol grubunda bulunan üyelerin sontest “evlilik doyumu”, “evlilik uyumu”, “ilişki mutluluğu”, “çatışma”, “yakınlık” ve “öfke” puanları arasında, deney grubu lehine anlamlı bir fark vardır (p<.05). 2.Yapılan grup çalışması sonrasında, Evlilik Doyum Ölçeği’nin ölçtüğü deney grubunda bulunan üyelerin sontest “eşin ailesiyle iletişim”, “ekonomik anlayış” ve “ebeveynlik anlayışı” puanları ile kontrol grubunda bulunan üyelerin sontest “eşin ailesiyle iletişim” “ekonomik anlayış” ve “ebeveynlik anlayışı” puanları arasında anlamlı bir farklılık elde edilememiştir.3.Yapılan grup çalışması sonrasında, deney grubunda bulunan üyelerin Problem Çözme Envanteri’nin ölçtüğü sontest problem çözme becerileri puanlarıyla kontrol grubunda bulunan üyelerin sontest problem çözme becerileri puanları arasında anlamlı bir farklılık elde edilememiştir.4.Yapılan grup çalışması sonrasında, deney grubunda bulunan üyelerin, Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği’nin ölçtüğü sontest “Kendine Güvenli Yaklaşım” alt boyutu puanları ile kontrol grubunda bulunan üyelerin sontest “Kendine Güvenli Yaklaşım” alt boyutu puanları arasında, deney grubu lehine anlamlı bir farklılığa rastlanmıştır (p<.05). Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği’nin diğer alt boyutları açısından deney grubunda bulunan üyelerin sontest puanlarıyla kontrol grubunda bulunan üyelerin sontest puanları arasında anlamlı bir farklılık elde edilememiştir. 5.Yapılan grup çalışması sonrasında, deney grubunda bulunan üyelerin, Evlilik Doyum Ölçeği’nin ölçtüğü öntest “evlilik doyumu”, “evlilik uyumu”, “ilişki mutluluğu”, “çatışma”, “yakınlık” ve “öfke” puanları ile sontest “evlilik doyumu”, “evlilik uyumu”, “ilişki mutluluğu”, “çatışma”, “yakınlık” ve “öfke” puanları arasında, son test lehine anlamlı bir fark vardır (p<.05). Kontrol grubu için böyle bir farklılık söz konusu değildir. 6.Yapılan grup çalışması sonrasında, Evlilik Doyum Ölçeği’nin ölçtüğü deney grubunda bulunan üyelerin öntest “eşin ailesiyle iletişim”, “ekonomik anlayış” ve “ebeveynlik anlayışı” puanları ile sontest “eşin ailesiyle iletişim” “ekonomik anlayış” ve “ebeveynlik anlayışı” puanları arasında anlamlı bir farklılık elde edilememiştir.7.Yapılan grup çalışması sonrasında, deney grubunda bulunan üyelerin Problem Çözme Envanteri’nin ölçtüğü öntest problem çözme becerileri puanlarıyla sontest problem çözme becerileri puanları arasında anlamlı bir farklılık elde edilememiştir. 8.Yapılan grup çalışması sonrasında, deney grubunda bulunan üyelerin Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği’nin ölçtüğü öntest stresle başa çıkma tarzları puanlarıyla sontest stresle başa çıkma tarzları puanları arasında anlamlı bir farklılık elde edilememiştir.Sonuç olarak, yapılan araştırma sonrasında, “ailede problem çözme becerisini geliştirme yoluyla evlilik doyumunu arttırma grup çalışması”nın, evli bireylerin evlilik doyumlarını, evlilik uyumlarını, evlilik ilişkilerinden duydukları mutluluğu, eşlerine duydukları yakınlığı arttırmakta, eşle yaşanan çatışmalarını ve eşlerine karşı öfkelerini azaltmakta etkili olduğu belirlenmiş, stresle başa çıkma tarzları açısından kendilerine güvenlerini arttırmakta da etkili olduğu saptanmıştır. Ancak uygulanan çalışmanın evli bireylerin eşlerinin ailelerinden kaynaklanan problemler, evlilik ilişkilerine yansıyan maddi kaynaklı problemler ve ebeveynlik anlayışlarıyla ilgili problemler konusunda etkili bir rol oynanamadığı belirlenmiştir. Bu doğrultuda psikolojik danışma ve evlilik danışmanlığı alanlarında teori ve pratikte faydalı olabilecek önerilerde bulunulmuştur.
PROBLEM SOLVING IN FAMILY, MARITAL SATISFACTION AND EVALUATION OF A GROUP WORK CASE The aim of this research is to explain the effectiveness of “marital satisfaction enhancement group work via improving problem solving skills” in family wich has been developed via researcher, over the married couples’ marital satisfaction level. The “marital satisfaction enhancement group work through improving problem solving skills” is a kind of skill development group that improves the couples’ communication and problem solving competencies. The research is based on the pre-test, post-test control group experiment model and all of the 10 participants were at their first marriage, on the third or forth level of family life cycle, minimum five years old married and had children. First of all the Marital Satisfaction Scale was developed in order to determine the effectiveness of the group work. The Marital Satisfaction Scale, Problem Solving Inventory, Ways of Coping Styles Inventory and a questionnaire were applied to the experiment and control group participants both before and after the study. The group program was applied to the experiment group within a period of nine weeks, every week on e certain day and for about two hours in order to support their couple communication, to solve their problems and enhance their marital satisfaction. Marital satisfaction enhancement group work was not applied to with the control group. After the application and data collecting period, the data were analyzed to compare the scores of the experiment and control group students before and after the education. Mann-Withney U Test and Wilcoxon Test was applied to the data gathered by the scales. Therefore, it was verified whether the experiment and control groups differentiated from each other. The significance level for all statistics was assumed at 0.05. After the statistical analysis, the results can be summarized as follows;1.When post test “marital satisfaction”, “marital compatibility”, “relationship well being”, “conflict”, “intimacy” and “anger” scores of experimental and control groups are compared, there was a significant difference in favor of the experimental group (p<.05). 2.In between experiment group members’ post-test “the relationship with the parent in law”, “economical apprehension” and “parental apprehension” scores and the control group members’ scores are compared, there were not any significant differences between the groups.3.When post-test problem solving skills scores of experimental and control groups are compared, there were not any significant differences between the groups.4.The differentiation of the scores obtained from the experiment and control group, at the end of the ”self-confident approach” of Ways of Coping Style Inventory post-test scores were in favor of the experimental group members (p<.05). There were not any significant differences for the other sub-scales of Ways of Coping Style Inventory. 5.For the experimental group, post-test “marital satisfaction”, “marital compatibility”, “relationship well being”, “conflict”, “intimacy” and “anger” scores were significantly higher than the pre-test “marital satisfaction”, “marital compatibility”, “relationship well being”, “conflict”, “intimacy” and “anger” scores (p<.05). But for the control group, there were no significant differences between pre and post tests. 6.The experimental group members’ “the relationship with the parent in law”, “economical apprehension” and “parental apprehension” post-test scores were not significantly different from the pre-test scores. 7.For the experimental group, the post-test problem solving skills scores were not significantly different than the pre-test problem solving skills scores. 8.The experimental group members’ “ways of coping styles” the post-test scores were not significantly different from the pre-test scores. As a result of this research, “marital satisfaction enhancement group work via improving problem solving skills” was found effective in terms of improving the “marital satisfaction”, “marital compatibility”, “relationship well being”, “intimacy” and reducing the levels of “conflict” and “anger”. It was also found effective for self-confident coping style of married persons. However, the group work was not found effective in terms of improving “the relationship with the parent in law”, “economical apprehension” and “parental apprehension”. Eventually, some theoretical and practical propositions have been made hereby wich are believed to be useful for the field.
PROBLEM SOLVING IN FAMILY, MARITAL SATISFACTION AND EVALUATION OF A GROUP WORK CASE The aim of this research is to explain the effectiveness of “marital satisfaction enhancement group work via improving problem solving skills” in family wich has been developed via researcher, over the married couples’ marital satisfaction level. The “marital satisfaction enhancement group work through improving problem solving skills” is a kind of skill development group that improves the couples’ communication and problem solving competencies. The research is based on the pre-test, post-test control group experiment model and all of the 10 participants were at their first marriage, on the third or forth level of family life cycle, minimum five years old married and had children. First of all the Marital Satisfaction Scale was developed in order to determine the effectiveness of the group work. The Marital Satisfaction Scale, Problem Solving Inventory, Ways of Coping Styles Inventory and a questionnaire were applied to the experiment and control group participants both before and after the study. The group program was applied to the experiment group within a period of nine weeks, every week on e certain day and for about two hours in order to support their couple communication, to solve their problems and enhance their marital satisfaction. Marital satisfaction enhancement group work was not applied to with the control group. After the application and data collecting period, the data were analyzed to compare the scores of the experiment and control group students before and after the education. Mann-Withney U Test and Wilcoxon Test was applied to the data gathered by the scales. Therefore, it was verified whether the experiment and control groups differentiated from each other. The significance level for all statistics was assumed at 0.05. After the statistical analysis, the results can be summarized as follows;1.When post test “marital satisfaction”, “marital compatibility”, “relationship well being”, “conflict”, “intimacy” and “anger” scores of experimental and control groups are compared, there was a significant difference in favor of the experimental group (p<.05). 2.In between experiment group members’ post-test “the relationship with the parent in law”, “economical apprehension” and “parental apprehension” scores and the control group members’ scores are compared, there were not any significant differences between the groups.3.When post-test problem solving skills scores of experimental and control groups are compared, there were not any significant differences between the groups.4.The differentiation of the scores obtained from the experiment and control group, at the end of the ”self-confident approach” of Ways of Coping Style Inventory post-test scores were in favor of the experimental group members (p<.05). There were not any significant differences for the other sub-scales of Ways of Coping Style Inventory. 5.For the experimental group, post-test “marital satisfaction”, “marital compatibility”, “relationship well being”, “conflict”, “intimacy” and “anger” scores were significantly higher than the pre-test “marital satisfaction”, “marital compatibility”, “relationship well being”, “conflict”, “intimacy” and “anger” scores (p<.05). But for the control group, there were no significant differences between pre and post tests. 6.The experimental group members’ “the relationship with the parent in law”, “economical apprehension” and “parental apprehension” post-test scores were not significantly different from the pre-test scores. 7.For the experimental group, the post-test problem solving skills scores were not significantly different than the pre-test problem solving skills scores. 8.The experimental group members’ “ways of coping styles” the post-test scores were not significantly different from the pre-test scores. As a result of this research, “marital satisfaction enhancement group work via improving problem solving skills” was found effective in terms of improving the “marital satisfaction”, “marital compatibility”, “relationship well being”, “intimacy” and reducing the levels of “conflict” and “anger”. It was also found effective for self-confident coping style of married persons. However, the group work was not found effective in terms of improving “the relationship with the parent in law”, “economical apprehension” and “parental apprehension”. Eventually, some theoretical and practical propositions have been made hereby wich are believed to be useful for the field.