Yetenek yönetimi, örgütsel özdeşleşme ve işe tutkunluk arasındaki ilişkiler

Abstract

Yetenek yönetimi, organizasyonu ayakta tutan en büyük etken olan insan kaynağının en iyi şekilde seçilmesi, geliştirilmesi ve ondan en uzun süre fayda elde etmek için elde tutulması konularını bünyesinde bulunduran bir uygulamayı ifade etmektedir. Bu araştırmanın amacı yetenek yönetiminin işe tutkunluk üzerindeki etkisinde örgütsel özdeşleşmenin aracı rolünün incelenmesidir. Araştırma metodu olarak nicel araştırma yöntemi tercih edilerek veri toplama aracı olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul'da faaliyet gösteren hizmet sektörü işletmelerinin çalışanları oluşturmaktadır. Ankete katılan ve bütün soruları cevaplayan 252 kişiden toplanan anket verileri geçerli sayılarak elde edilen veriler SPSS 22 programında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda ulaşılan bulguların neticesinde yetenek yönetiminin alt boyutlarından olan kritik pozisyonların belirlenmesi ile işe tutkunluk arasındaki ilişkide örgütsel özdeşleşmenin kısmi aracılık rolü olduğu, bir diğer alt boyut olan yeterlilik eğitimi ve geliştirme ile işe tutkunluk arasındaki ilişkide de örgütsel özdeşleşmenin kısmi aracılık rolü olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Talent management refers to an application that includes the best selection, development, and retention of the human resource, which is the biggest factor that keeps the organization alive, to obtain the benefit from it for the longest time. The purpose of this research is to examine the mediating role of organizational identification in the effect of talent management on job engagement. The quantitative research method was preferred as the research method and the survey method was used as the data collection tool. The population of the research consists of the employees of the service sector enterprises operating in Istanbul. The survey data collected from 252 people who participated in the survey and answered all the questions were considered valid, and the data obtained were evaluated in the SPSS 22 program. As a result of the findings obtained as a result of the research, it was concluded that organizational identification has a partial mediating role in the relationship between the determination of critical positions, which is one of the sub-dimensions of talent management, and job engagement and that organizational identification has a partial mediating role in the relationship between another sub-dimension, competence training and development, and work engagement.