The concept of safe third state within the context of the principle of non-refoulement under EU law

Abstract

Orta Doğu, Kuzey Afrika, Doğu Avrupa ve dünyanın çeşitli yerlerinde yükselen çatışmalar, insan hakları ihlalleri ve yoksulluk, AB için önemli bir mülteci krizine yol açmaktadır. Bu artış, özellikle AB'nin sınırlarında karmaşık bir hukuki ve insani duruma neden olmaktadır. Bu perspektifte, güvenli üçüncü devlet kavramı, AB'nin mülteci politikalarında merkezi ancak tartışmalı bir uygulama olarak ortaya çıkmaktadır. Bu kapsamda bu tezde uluslararası hukukta geri gönderme yasağının kaynakları, kapsamı, istisnaları incelendikten sonra AB hukukunda geri gönderme yasağı ilkesinin kaynakları ve bir AB hukuku ilkesi olarak mevcudiyeti incelenmektedir. Ayrıca, Türkiye'ye odaklanarak güvenli üçüncü devlet kavramı değerlendirilmekte, AB'nin göç politikaları ve sınır güvenlik önlemleri göz önünde bulundurularak mevcut göç politikalarının en önemlilerinden olan güvenli üçüncü devlet politikasının geri gönderme yasağına uygunluğu araştırılmaktadır. Tez, AB'nin stratejileri etrafında tartışmaları ve hukuki endişeleri ortaya çıkarmakta, paylaşılan sorumluluğu, insan haklarına bağlılığı ve uluslararası iş birliğini vurgulamaktadır. Bu tez ile güvenli üçüncü devlet ilkesinin geri-gönderme yasağı ile uyumluluğuna dair çok yönlü bir keşif sunulması amaçlanmaktadır.

Rising conflicts, human rights violations, and poverty in the Middle East, North Africa, Eastern Europe and various parts of the world have led to a significant refugee crisis for the EU. This increase, especially at the borders of the EU, results in a complex legal and humanitarian situation. In this perspective, the safe third country concept emerges as a central yet controversial practice in EU refugee policies. In this thesis, after examining the sources, scope, and exceptions of the non-refoulement principle in the international law, the sources of the non-refoulement principle in EU law and its existence as an EU law principle are examined. Also, focusing on Türkiye, the safe third country concept is assessed. The thesis unveils discussions and legal concerns around EU strategies, emphasizing shared responsibility, commitment to human rights, and international cooperation. The thesis aims to offer a multifaceted exploration of the compatibility of the safe third country principle with the non-refoulement.