Yoğun bakım hemşirelerinin obez hastalara karşı tutumları ile bakım verme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Giriş-Amaç: Araştırmanın amacı yoğun bakım hemşirelerinin obez hastalara karşı tutumları ile bakım verme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Yöntem: Tanımlayıcı-ilişki arayıcı nitelikte olan bu çalışma Ekim 2022 tarihinde bir şehir hastanesinin yoğun bakım ünitelerinde görev yapan 204 hemşire ile gerçekleştirildi. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu, Obezite Önyargı Ölçeği ve Bakım Davranışları Ölçeği kullanılarak çevrimiçi anket (Google Forms) uygulaması ile toplandı. Veriler tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra Bağımsız Gruplarda T-Test, One Way Anova ve Pearson korelasyon ile analiz edildi. Bulgular: Hemşirelerin yaş ortalaması 26,17±2,35 olup, %95,1’i lisans mezunu idi. Yoğun bakım deneyim süresi 2,39±1,88 yıl idi. Hemşirelerin %81,9’u mesleğini severek yapıyordu. Hemşirelerin %62,7’sinin obez hastaya bakım vermek istemediği ve %52,9’u obezite konusunda eğitim almadığı saptandı. Hemşirelerin %94,1’i obez hastaya bakım verirken zorlandığını belirtti. Hemşirelerin Obezite Önyargı ölçek puan ortalaması 86,37±8,53 olup %38,2’sinin ön yargıya eğilimli, %59,8’inin ön yargılı olduğu saptandı. Obezite önyargı toplam puanı ile yaş arasında istatistiksel olarak anlamlı negatif yönlü bir ilişki bulundu (p=0,045). Bakım Davranışları Ölçeği puan ortalaması 5,38±0,56 olup hemşirelerin bakım kalitesine ilişkin algılarının yüksek olduğu belirlendi. Ölçeğin güvence (hastaya istekle gitme, ilgi gösterme gibi) alt boyut puanının obez hastaya bakım vermek isteyen hemşirelerde bakım vermek istemeyen hemşirelere kıyasla daha yüksek olduğu saptandı (p=0,032). Benzer şekilde, obez hastanın bakımında zorlanan hemşirelerin bakımda zorlanmayan hemşirelere kıyasla (p=0,039) ve cinsiyetinin bakımı zorlaştırmadığını belirten hemşirelerin erkek obez hastanın bakımının zor olduğunu belirten hemşirelere kıyasla güvence alt boyut puanının daha yüksek olduğu bulundu (p=0,009). Araştırmamızda hemşirelerin Bakım Davranışları ile Obezite Önyargı Ölçekleri arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmadı. Sonuç: Yoğun bakım hemşirelerinin neredeyse tamamının obez hastalara karşı önyargıya eğilimli ve önyargılı olduğu, bakım kalitesine ilişkin algılarının ise yüksek olduğu bulundu. Obezite önyargı düzeylerinin bakım davranışları üzerine etkili olmadığı saptandı. Bu durum mesleğini severek yapan yoğun bakım hemşirelerinin obez hastalara karşı bakım davranışlarında ön yargılarından ziyade mesleki değerlerin etkili olduğunu düşündürmektedirIntroduction-Purpose: The Covid 19 pandemic, which affects the functioning of the daily rhythm of life, has turned into a crisis situation due to its sudden onset and uncertainty about the disease. The Covid 19 pandemic, which affects the functioning of the daily rhythm of life, has turned into a crisis situation due to its sudden onset and uncertainty about the disease. Nurses are the most affected by the pandemic. Fitzpatrick’s living theory of rhythm; has developed things to stimulate girls’ crises, how to improve their crisis drills. This Study is planned to plan the future of intensive nurses’ experiences in the COVID-19 pandemic. This Study is planned to plan the future of intensive nurses’ experiences in the COVID-19 pandemic. Method:The study was carried out with the phenomenology pattern of qualitative research. Eight women and two men, working in the pandemic intensive care unit of a public hospital in Kayseri province, were included in the study. A total of ten nurses were interviewed. As a data collection tool, data were collected by taking voice and written records for 8 days with a semi-structured interview form. The data were analyzed by content analysis. Results: In the interviews, it was determined that the intensive care nurses experienced problems in adapting to medical equipment, communication and patient care problems, difficulties in the crisis management process, rhythm changes as stated in the Fitzpatrik theory, and had difficulties in balancing this situation during the pandemic period. Conclusion: In order to prevent crises experienced in pandemics, it is recommended to increase the number of necessary nurses and medical equipment, to develop protocols and to provide training and consultancy support to intensive care nurses