Türkiye’nin Bangladeş ile ilişkilerinde yumuşak güç faktörü

Abstract

“Yumuşak Güç” kavramı, uluslararası ilişkilerde, bir ülkenin kültürel, ideolojik, ve diplomatik araçlar kullanarak diğer ülkeler üzerinde etki yaratma kapasitesini ifade eder. Türkiye’nin kalkınma odaklı insani yardım projeleri ve Türk dizilerinin etkisi, bu kavramın Bangladeş gibi Müslüman nüfusun yoğun olduğu ülkelerde somut bir şekilde nasıl uygulandığını ve etkili olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda çalışmanın amacı, Bangladeş toplumunda Türkiye’nin kullandığı yumuşak güç araçlarının faaliyetleri üzerine ışık tutmak ve Türkiye’nin yumuşak güç politikalarının ülkedeki etkisini ve başarısını incelemektir. Özellikle Türkiye’nin kalkınma odaklı insani yardım projeleri ve kültürel ihracatının, bu ülkede nasıl bir etki yarattığını ve Türkiye’nin uluslararası alandaki imajını nasıl şekillendirdiğini analiz etmeyi hedeflemektedir. Çalışma, yumuşak gücün teorik çerçevesini kullanarak, Türkiye’nin bu stratejileriyle elde ettiği güven ve uzun vadeli etkilerini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Böylesi bir yumuşak güç politikası ve stratejisinin etkili bir şekilde iletilmesi, yeni “Türk hikayesinin” dünya genelinde güvenilir bir liderlik pozisyonuna yükseldiğini ve bu rolün giderek daha belirgin hale geldiğini göstermektedir.

The concept of “Soft Power” refers to a country’s ability to influence other nations through cultural, ideological, and diplomatic means in international relations. The impact of Türkiye’s development-focused humanitarian aid projects and Turkish TV series demonstrates how this concept is effectively applied and impactful in countries with predominantly Muslim populations, such as Bangladesh. In this context, the purpose of this study is to shed light on the activities of the soft power tools used by Türkiye within Bangladeshi society and to examine the impact and success of Türkiye’s soft power policies in the country. Specifically, the study aims to analyze how Türkiye’s development-oriented humanitarian aid projects and cultural exports have influenced this country and shaped Türkiye’s international image. By utilizing the theoretical framework of soft power, the study seeks to evaluate the trust and long-term effects that Türkiye has achieved through these strategies. The effective communication of such a soft power policy and strategy indicates that the new “Turkish narrative” is rising to a reliable leadership position globally and becoming increasingly prominent in this role