Publication: Türkiye muhasebe standardı- tms 37: karşılıklar, koşullu borçlar ve koşullu varlıklar standardı’nın incelenmesi ve Türkiye açısından değerlendirilmesi
Abstract
Çalışmanın amacı Türkiye Muhasebe Standardı 37’nin incelenmesi, örneklerle desteklenerek açıklanması, Türkiye açısından değerlendirilmesi, uygulamaya yönelik eleştiriler ve önerilerde bulunulmasıdır. TMS 37 ile karşılıkların, koşullu borçların ve koşullu varlıkların ölçülmesi, kayıtlanması ve sunumu, karşılıklar koşullu borçlar ile ilgili belirsizliği azaltacak, ileride olabilecek ve işletmeyi yükümlülük altına sokacak olayların açıklanması ile finansal tablo ilgilileri için elde edilebilir bilginin değerini arttırabilecektir. Çalışmanın ilk bölümünde Uluslararası Muhasebe Standartları ve Uluslararası Finansal Raporlama Standartlarının tanımı, önemi, farkları belirtilerek, bu standartlara yön veren kuruluşlar dünyada ve Türkiye’de ikili ayırıma tabi tutularak açıklanmıştır. İkinci bölümde ise TMS 37 ele alınmış, ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bu standardın Türkiye açısından değerlendirilmesi ise çalışmanın üçüncü bölümünde ele alınmış ve konuyla ilgili eleştiriler ve önerilerinde yer aldığı sonuç bölümü ile tamamlanmıştır.
The purpose of the study is to examine Turkish Accounting Standard 37, to explain the standard with examples, to evaluate the Turkish practice, and to critise and make recommendations on the practice. With the use of Turkish Accounting Standard 37, the measurement, recording and reporting of the provisions, contingent liabilities and contingent assets will be clarified, increasing the value of information to the financial statement users. In the first part of the study, International Accounting Standards and International Financial Reporting Standards are defined and compared. Standard setting organizations in the world and in Turkey are also analyzed. Turkish Accounting Standard 37 is examined in detail in the second part of the study. Turkish practice of the standard is undertaken in the third part of the study. The study is completed with the conclusion part that includes critical analysis and recommendations.
The purpose of the study is to examine Turkish Accounting Standard 37, to explain the standard with examples, to evaluate the Turkish practice, and to critise and make recommendations on the practice. With the use of Turkish Accounting Standard 37, the measurement, recording and reporting of the provisions, contingent liabilities and contingent assets will be clarified, increasing the value of information to the financial statement users. In the first part of the study, International Accounting Standards and International Financial Reporting Standards are defined and compared. Standard setting organizations in the world and in Turkey are also analyzed. Turkish Accounting Standard 37 is examined in detail in the second part of the study. Turkish practice of the standard is undertaken in the third part of the study. The study is completed with the conclusion part that includes critical analysis and recommendations.