Tek ebeveynli, lisede okuyan ergenlerde algılanan yalnızlık düzeyleri ile öfke ifade tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırmadaki amaç tek ebeveynli ergenlerin algıladıkları yalnızlık düzeyleri ile öfke ifade tarzları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Ailenin çocuk üzerindeki etkisi doğum öncesinde başlamakta ve bütün yaşamı boyunca devam etmektedir. Tek ebeveynli aileler, ölüm gibi beklenilmeyen doğal bir olayın yanı sıra, ayrı yaşama ya da boşanma gibi sebeplerle aile içi parçalanmaların artmasının bir sonucu olarak, çocukların anne ya da babasından biri ile yaşadığı aile tipidir. Araştırma betimsel araştırma modellerinden ilişkisel tarama modelinde hazırlanmıştır. İlişkisel tarama modelleri, iki ya da daha çok sayıdaki değişken arasında birlikte değişim varlığını ve / veya derecesini belirlemeyi amaçlayan araştırma modelleridir. Araştırma örneklemini İstanbul Anadolu yakasında bulunan, anne babasından birini kaybetmiş, anne babası boşanmış veya farklı bir nedenden ötürü ebeveynlerinin herhangi birinden ayrı olan ergenler oluşturmuştur. Araştırma için 250 liseli ergene ulaşılmış, 200 veri kullanılmıştır. Araştırma verilerini toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Russel, Peplav ve Ferguson (1978) tarafından geliştirilen ve Demir tarafından Türkçeye uyarlanan UCLA Yalnızlık Ölçeği ve Spielberger tarafından geliştirilen ve Kadir Özer tarafından uyarlanan Öfke İfade Tarzı Ölçekleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; tek ebeveynli ergenlerin algıladıkları yalnızlık düzeyleri ile sürekli öfke ve öfke ifade tarzları arasındaki ilişki pozitif yönde anlamlı bulunmuştur. Araştırmanın bulguları, psikolojik danışma ve rehberlik alanı için önemli sonuçlar içermektedir. Bu bulgulara göre, tek ebeveynli ergenlerin yalnızlık ve öfke kontrolünde psikolojik danışma hizmetine ihtiyacı olacağı çıkarımında bulunulabilir. Erken yaşlarda tek ebeveynli olan bu öğrencilere yönelik müdahale çalışmaları yetişkinlikteki saldırganlık ve şiddet davranışlarını azaltmak için de önemlidir. Yalnızlık, öfke, öfke ifade tarzı, tek ebeveyn, ergenlikThe aim of this study was to investigate the relationship between perceived levels of single-parent loneliness and anger expression of adolescents. The impact on the child's family begins before birth and continues throughout his life. Single-parent families, as well as a natural unexpected events such as death row, the fragmentation within the family reasons, such as living separately or divorce as a result of the increase was experienced by family type with one of the child's mother or father. Research has been prepared in relational model of the descriptive research model. Relational scan patterns, the exchange between two or more presence with a large number of variables and / or research aimed at determining the degree models. The study sample is located on the Anatolian side of Istanbul, he lost one of his parents, because the parents are divorced or a different reason than adolescents with parental formed separate from anyone. Reached 250 high school adolescents for research, 200 data were used. Personal Information Form in order to collect research data, Russel, Peplav and Ferguson (1978) was developed by and adapted into Turkish by Iron UCLA Loneliness Scale and developed by Spielberger and adapted by Kadir Özer Anger Expression Inventory were used. According to the findings of the study; single-parent relationship between the level of perceived loneliness of adolescents with trait anger and anger expression were significantly positively. Results of the study contains important consequences for psychological counseling and guidance field. According to these findings, inferences can be made in single-parent will need to loneliness and anger management counseling services. Work interventions for those students who are single parents at an early age is important to reduce aggression and violent behavior in adulthood. Loneliness, anger, anger management style, single parents, teenage