Langerhans hücre histiositozisi ve intra kranial germinoma: immunohistolojik teknikler iki antiteyi ayırtetmede yardımcımı?

Abstract

Langerhans hücre histiositozu (LHH) langerhans hücrelerinin klonal bir proliferatif hastalığıdır. Langerhans hücreleri geniş eozinofilik sitoplazmalı olup, eozinofil lökositler, mononükleer ve multinükleer histiyositler, nötrofiller ve küçük lenfositlerden oluşan zeminde bulunurlar. İntrakranyal germinomada (İKG) ise orta ve/veya geniş sitoplazmalı germ hücreleri çoğunlukla lenfositlerin oluşturduğu inflamatuar zeminde bulunurlar. İKG ile LHH’nin histomorfolojik ayırımı bazı olgularda zor olabilmektedir. Eozinofillerin varlığı ayırıcı tanıda önemlidir. Ancak, deneyimlerimiz LHH’de sıklıkla bulunan eozinofillerin İKG'de de bulunabileceğini göstermektedir. Bu çalışmada LHH ve İKG arasındaki immünohistokimyasal benzerlik ve farklılıkları tartışmanın yanısıra LHH’da görülen eozinofillerin İKG’da görülme sıklığının araştırılması amaçlanmıştır. Marmara Üniversitesi. Nörolojik Bilimler Enstitüsünde 1995-2003 yılları arasında tanı almış 10 İKG ve 11 LHH çalışma kapsamına alınmıştır. Olgulara S-100, CD68, CD1a, PLAP, vimentin, Ki-67 uygulanmıştır. LHH olgularının 6'sı kadın, 5'i ise erkektir. İKG olgularının ise 9'u erkek, 1'i kadındır. S100, CD1a, CD68, vimentin LHH’de; PLAP İKG’de pozitif boyandı. Ki-67 pozitif hücre İKG’de daha fazla izlendi. Eozinofil LHH olgularının tümünde değişik yoğunlukta saptandı. Ancak eozinofil varlığı İKG olgularının bir kısmında izlendi. Bu durum LHH ve İKG arasında eozinofillerin ayırıcı tanıda kullanılan spesifik bir kriter olmadığını düşündürmektedir.

Langerhans cell histiocytosis (LCH) is a clonal proliferative disease of the Langerhans cell. Langerhans cell bears abundant eosinophilic cytoplasm mainly associated with a matrix rich in eosinophils, mononuclear and multinucleated giant cells, neutrophils and mature lymphocytes. In the same way intracranial germinoma (ICG) consists of neoplastic germ cells having relatively moderate and/or abundant cytoplasm associated with an inflammatory background rich in lymphocytes. Histopathologic differentiation between ICG and LCH might be troublesome in some case. So far presence of eosinophils is accepted to be a crucial clue in differential diagnosis. In contrary, our experience emphasized eosinophils are present in both pathologic entities, i.e. LCH and ICG. We aim to document similarities and dissimilarities LCH and ICG, and frequency of eosinophils in ICG. Cases were obtained from the archives of pathology laboratory, Marmara University Hospital, Institute of Neurological Science. A series consisted of 10 ICG and 11 LCH specimens were obtained within a time period of 8 years, 1995 to 2003. We performed specific monoclonal antibodies against S-100, CD68, CD1a, PLAP, vimentin and Ki-67. Six cases were female and five cases were male of the LCH cases. If ICG nine cases were male and one case were female. S100, CD1a, CD68, vimentin were stained positively in the LCH. PLAP was stained positively in the ICG. MIB-1 index (detection anti-Ki-67 positive cells / overall population under investigation) value was remarkably higher in ICG. Although eosinophils were found to be almost in all LCH cases, in contrary in some of ICG’s. By conclusion, it clearly indicates that presence of the eosinophils should not be accepted as a specific criterion to be used distinguishing ICG from LCH.