Işığın yeniden keşfi, empresyonizm ve sonrası için bir yaklaşım

Abstract

AN APPROACH FOR THE RE-DISCOVERY OF LIGHT IMPRESSIONISM AND AFTERWARDS Human being presented the Art into consideration which are the most concrete proves of the human creation among the life struggles she has had realized till today from the beginning on. To first experiments of the spelling aimed art paintings, human being has begun under the fire-lights in the caves and natural lights over the surfaces of stones. The Paintings of either Man of the Primitive Era or the Egyptian Man who used the art drawing in order to describe the continuous and holly beings are the formulated and unsourced lightful drawings. We might be informed through the Roman Artist who copied the famous creations of the Art of the Hellenistic Era at Pompei and Herculaneum. In these drawings the air perspective has not been totally understood. Therefore they are much less realistic than their appearance against the research for the Light and Shadow. The common acceptance of the Christianity, needed a research for a new aesthetics of which it can define its own ideals against the aesthetics largely accepted within the Greek and Roman Art World. Meanwhile, the Christian Art, by primitive methods, has been a strange mixture of being Nature and Light searches which starts during the Antique Era. We are in a position to see the Light being off of with the Christianity which the Greek and the Roman artists to enliven by the the observation of nature. The Art Painting has been over a definition of a super natural and mystical world by the symbols. We are seeing that within the Art Painting the re-identification of the observation of the Nature which had been forgotten for about one thousand years has been realized by Giotto. From now on the Light is a Light which is born from the hidden lightened source. In Western art paintings, especially the light-shadow researches have been increased. The Light has been used as a mean value on the structure of the painting. Each era has its own vision and certain comment on entity as everybody has her own and certain vision. In Impressionism a new perception of entity, and new comment on objects are presented into consideration by this new visional logic. In the Art, the real problem of the Light has begun by Impressionism. The Light is taken into consideration as a just discovered creation by the visibility of the materialistic world by the basic facts like natural and movable light, colour and instance. The Art which has broken off her relations with the nature between 1910's and 1930's of which our era's art shaped by, has reached its freedom of creation. She uses this freedom for following up the Collecting of the Disintegrated Light till the end by the possibilities which brought up by the Technological Era. Meanwhile the Light has been taken into hands by the Artist as a purpose with the Impressionism and going on like that. The Light is a purpose. This work; is not just a research of the Light Revolution of which has been realized by the Impressionism. Furthermore, it is a research of the Light which finds a direction through the social structures which develop and renew of the human being as well. Finally, at the end of our journey of the story of Art from the Primitive Era to our's we meet the reality that not the Light is feeding the Life but the Life itself is enlightening feeding the Light. In other words, this thesis presents the reality into consideration that the Light is being directed by the Life. The one which holds the Light into its hands is the Life itself. IŞIĞIN YENİDEN KEŞFİ EMPRESYONİZM VE SONRASI İÇİN BİR YAKLAŞIM İnsanoğlu, başlangıcından günümüze değin vermiş olduğu yaşam çabası içerisinde, insan yaratıcılığının en somut kanıtları olan sanatı ortaya koymuştur. Büyüsel amaçlı ilk resim deneylerine insanoğlu, kaya yüzeyler üzerinde doğal ışık altında, mağaralarda da ateş ışığı altında başlamış oldu. Hem ilk çağ insanının, hem de sürekli ve kutsal olanı anlatmak için resmi kullanan Mısır insanının resimleri, formülleştirilmiş ve kaynaksız ışıklı resimlerdir. Pompei ve Herculaneum'da Helenistik dönem sanatının ünlü yapıtlarını kopya eden Romalı sanatçı aracılığıyla antik resim sanatı hakkında bilgi edinebiliriz. Bu resimler de hava perspektifi henüz tam anlaşılamamıştır. Bu nedenle, ışık ve gölge araştırmalarına karşın göründüklerinden çok daha az gerçekçidirler. Hıristiyanlık dininin kabulü, Yunan ve Roma sanat dünyasında geniş yer bulan estetiğe karşı Hıristiyanlığın kendi ideallerini ifade edebileceği yeni bir estetiği araştırmasını gerektirdi. Böylece, Ortaçağın Hiristiyan sanatı, ilkel yöntemlerle, Antikçağda başlayan doğa ve ışık araştırmalarından oluşan acayip bir karışım halini alır. Yunan ve Roma sanatçısının doğa gözlemiyle canlandırdığı ışığın Hıristiyanlık birlikte söndüğünü görmekteyiz. Resim simgelerle doğaüstü gizemli bir dünyanın açıklaması durumuna gelmiştir. Resim sanatının; ancak Giotto'yla beraber yaklaşık bin yıldır unutulan doğa gözleminin, yeniden bulgulandığını görmekteyiz. Artık ışık gizli bir kaynaktan doğan ideal bir ışıktır. Batı resminde özellikle Rönesans'tan sonra ışık-gölge araştırmaları yoğunlaşmıştır. Işık, resmin kurgusunda araç değer olarak kullanılmıştır. Her insanın, nasıl ki belli bir görmesi varsa, her dönemin de belli bir görmesi, belli bir varlık yorunlaması vardır. Empresyonizmle de yeni bir varlık kavrayışı, yeni bir obje yorumu bu yeni görme mantığıyla ortaya çıkar. Sanatta gerçek anlamda ışık sorunu Empresyonizmle başlamıştır. Nesnel dünyanın doğal ve devinen ışıkla, renk ve an gibi temel etkenlerle görüntülenmesiyle yeniden keşfedilen bir olgu olarak ışık ele alınmaktadır. Çağımız sanatının biçim aldığı 1910'larla 1930'lar arası doğa ile bağlarını koparan sanat yaratma özgürlüğüne kavuşmuştur. Teknoloji çağının getirmekte olduğu olanaklarla bu özgürlüğü sonuna değin Parçalanan Işığı Toplama Peşinde kullanır. Zaten ışık Empresyonizmle birlikte sanatçı tarafından amaç olarak ele alınmaya başlamıştır ve öyle de devam etmektedir. Işık amaçtır. Bu çalışma; yalnızca Empresyonizmin ortaya koymuş olduğu ışık devriminin araştırması değildir. Aynı zamanda insanlığın değişen ve gelişen toplum yapılarına bağlı olarak yön bulan ışığın da araştırmasıdır. Böylece ilk çağlarından başlayarak günümüz sanatına değin ışık serüvenini anlama çabasındaki bu yolculuğun sonunda; ışığın yaşamı değil, yaşamın ışığı aydınlattığı, beslediği gerçeğiyle karşılaşılır. Bu tez bir anlamda ışığın;yaşam tarafından yönetildiği gerçeğini ortaya koymaktadır.Işığı elinde tutan yaşamın kendisidir.