Gelişmekte olan ülkelerde metropolitan alan yönetimi : kuram ve model açısından Sao Paulo ve İstanbul karşılaştırması

Abstract

Bu çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden literatür ve içerik analizi, karşılatırma, örneklendirme, nicel araştırma yöntemlerinden ise betimsel ve bağıntısal modeller kullanılarak Sao Paulo ve İstanbul metropoliten alanlarının yönetimi için çıkarılan mevzuatın getirdiği organizasyon yapıları metropoliten yönetim modelleri ve metropoliten yönetim kuramları üzerinden değerlendirilmiştir. Birinci bölümde gelişmekte olan ülke ve metropoliten alan kavramları açıklanmış, kentleşme ve kalkınma ilişkisi başlığında kavramlar arası ilişkiler değerlendirilmiş daha sonra da metropoliten yönetim modelleri ve kuramları incelenmiştir. İkinci bölümde kavramlar arası ilişkiler Brezilya ve Türkiye üzerinde örneklendirilmiş ve bu ilişkilerin Sao Paulo ve İstanbul üzerindeki yansımalarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde Brezilya ve Türkiye’de merkezi idare-yerel yönetim ilişkileri ile yerel yönetimlerin birbirleriyle olan ilişkileri incelenmiş ve mevzuatların getirdiği yönetim modellerini anlamak üzere bir zemin oluşturulmuştur. Dördüncü bölümde iki ülkenin metropoliten yönetim mevzuatı kuram ve model açısından değerlendirilmiş, her iki kentin de yönetsel açıdan metropoliten reform kuramı etkisinde gelişen yeni bölgecilik yaklaşımı ile yönetildiği; fakat uygulama modellerinin tarihi, siyasi, kültürel, toplumsal ve yönetsel açıdan farklı olduğu tespit edilmiştir.

In this study, the qualitative research methods, literature and content analysis, comparison, sampling, and quantitative research methods, descriptive and relational models have been used to evaluate the legislation for the governance of the Sao Paulo Metropolitan Region and Istanbul Metropolitan Municipality, within the terms of metropolitan governance models and approaches. In the first chapter, the developing country,and metropolitan area concepts and the relationship between economic development and urbanization have been explained. In the second chapter, the relationship between economic development and urbanization process has sampled in Brazil and Turkey. The third chapter examines intergovernmental relationships in the two countries, to create a ground for understanding the dynamics of the governance models that were used by Turkey and Brazil. The last chapter evaluates and compares the metropolitan governance legislation in both countries in terms of the governance models and approaches. By the end of the study, it was found that both cities ruled with a new regionalism approach developed under the influence of the metropolitan reform approach, it has determined that application models are different due to the historical, political, cultural, social, and administrative aspects.