5 yaş çocuklarına uygulanan dans eğitiminin çocukların sosyal duygusal uyumlarına etkisinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırma, 5 yaş çocuklarına uygulanan dans eğitiminin çocukların sosyal-duygusal uyumuna (sosyal yaşamın gereklerine uygun davranma, sosyal duruma uygun tepki verme, akranlarla etkileşim ve sosyal çevreye pozitif yaklaşma)etkisini incelemeyi amaçlamaktadır.Yarı deneysel araştırma modelinde planlanan araştırmanın deney ve kontrol gruplarını İstanbul ili, Küçükçekmece ilçesinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığı’na bağlı bağımsız bir anaokulunun iki şubesinde 2015- 2016 eğitim- öğretim yılında öğrenim gören 5 yaş çocukları oluşturmaktadır. Deney ve kontrol grupları 20 deney-20 kontrol grubunda olmak üzere toplam 40 çocuktan oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen “Kişisel Bilgi Formu” ve Güven ve Işık (2006) tarafından 5 yaşa uyarlanan “Sosyal Duygusal Uyum Ölçeği (MASDU-5 Yaş)” kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde Mann-Whithney U-Testi ve Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda deney ve kontrol grubu çocukların sosyal-duygusal uyum son test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olduğu belirlenmiştir. Bu sonuca göre; deney grubunda uygulanan dans eğitimi, çocukların sosyal-duygusal uyum düzeylerinin gelişiminde, kontrol grubunda kullanılan öğretim programına dayalı etkinliklere göre daha etkili olmuştur. Ayrıca deney grubunda uygulanan dans eğitimi çocukların sosyal-duygusal uyum düzeylerinin gelişiminde ve kalıcılığında olumlu yönde katkı sağlamıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bir başka sonuç ise; deney ve kontrol grubundaki kız ve erkek çocukların sosyal-duygusal uyum düzeylerinin gelişiminde sosyal yaşamın gereklerine uygun davranma ve sosyal duruma uygun tepki verme alt boyutlarında erkek çocukların sosyal duygusal uyum düzeylerinin kız çocuklarından daha yüksek olduğu görülmüştür.Çalışma sonucunda 5 yaş çocuklarına uygulanan dans eğitiminin çocukların sosyal-duygusal uyumuna (Sosyal Yaşamın Gereklerine Uygun Davranma, Sosyal Duruma Uygun Tepki Verme, Akranlarla Etkileşim ve Sosyal Çevreye Pozitif Yaklaşma) olumlu yönde etkisinin olduğu söylenebilir.

This study aims to investigate The Effects Of Dance Education, Applied To 5-Year-Old Pre-School Children On Their Socio-Emotional Adaptation (appropriate behaviour to social living requirements, an appropriate response to social situations, interactions with peers and positive approach to a social environment).This quasi-experimental research design study, selected from among 5-year-old children who attended two classrooms as experimental and control groups in a Istanbul MEB Kindergarten in 2015-2016. There were 40 children in total; 20 in experimental and 20 in control group. This study utilises a Personal Information Form which was developed by the researcher and Social-Emotional Adaptation Scale-MSAS which was adapted by Guven and Isik (2006) for 5-year-old children as data collection tools. Mann-Whitney's U-Test and Wilcoxon's signed-rank test were used to analyse the data. This study revealed that there was a significant statistical difference in social, emotional adjustment in test scores between the two groups. According to the findings, applied dance educational programme played a more effective role in the development of children's social-emotional adjustment in the experimental group than the activities based on educational programme applied to the control group. Moreover, dance education applied to experimental group contributed to the development of social-emotional adjustment level and its permanence. Another finding revealed by the study is that there was a significant statistical difference in gender which favor of girls, variable between two group's social-emotional adjustment scale and sub factor post test score. As a result, findings showed that dance education programmes that applied to 5-year-old children had positive effects on children's social-emotional adjustment (appropriate behaviour to social living requirements, an appropriate response to social situations, interactions with peers and positive approach to a social environment).