Modern dönemde serbest zaman ve medya

Abstract

Günümüzde çalışma yaşamının ve etkinliğinin hemen hemen herkes için sıkıcı ve tekdüze bir etkinlik olarak algılanması, serbest zaman olanaklarını ve etkinliklerini toplumsal yaşamımızın çok önemli bir parçası durumuna getirmiştir. Serbest zaman sorunu, bu nedenle, tez konusu olarak seçilmiştir. Ülkemizde serbest zaman konusunda yapılan çalışmaların yok denecek kadar az olması nedeniyle, incelememiz boyunca serbest zaman olgusu, Batı'daki tarihsel gelişimi ile birlikte ele alınmıştır. Ayrıca, serbest zaman çalışma zamanından, serbest zaman etkinliği de çalışma etkinliğinden ayrılamayan olgular olduğundan, bu iki sorun tarihsel değişimleri içinde birlikte incelenmiştir. serbest zamanın tarihsel gelişimi sanayi devrimine kadar incelenmiştir. Bu bölümde, serbest zaman ve bu kavramla ilgili olan çalışma ve oyun gibi kavramlar açıklandıktan sonra, serbest zamanın henüz ortaya çıkmadığı topluluklar ile serbest zamanın ortaya çıkmasından sonraki uygarlıklar(Antik Çağ ve Ortaçağ) incelenmiş ve bu dönemlerde serbest zamanın kullanılma biçimleri anlatılmıştır. Sanayi Devrimiyle başlayan İkinci Bölüm'de, serbest zamanı olmayan kitlelerin serbest zamana ve diğer haklara ulaşmak için verdiği mücadelelere, çalışmanın en aza indirgendiği ütopyalara değinilmiştir. Aynı bölümde, XIX. Yüzyıl sonundan başlayarak mutlak yoksullaştırmadan göreli yoksullaştırmaya geçişle birlikte, iktisatçıların, filozofların ve yazarların öncülüğünde serbest zaman olanaklarının rasyonel bir biçimde değerlendirilmesi incelenmiştir. Kitlelerin çalışma saatlerinin azaltıldığı, serbest zaman olanaklarının ve tüketimin yaygınlaştırıldığı modern dönem, Üçüncü Bölüm'de tartışılmıştır. Aynı bölümde, modern döneme geçişle birlikte artan serbest zaman ve tüketim olanakları ortaya konulmuş, modern dönemde kitlelerin serbest zamanlarını kullanma biçimleri ele alınmıştır. Kültürün ve serbest zamanın bir sanayi haline gelişi de bu bölüme dahil edilmiştir. Bu çalışmada, ülkemizde zirai mücadelede yaygın olarak kullanılan bir insektisid olan Endosulfanın nicel ve nitel analizi doğrultusunda 3 metod geliştirildi. Yüksek Performanslı İnce Tabaka Kromatografisi ile geliştirilen analiz metodunda UV-alanda (212 nm'de) a ve ß -Endosulfanın nicel (minimum 600ng) ve nitel tayini gerçekleştirilmiştir. [FeSSA]+ kompleksi ile kolorimetrik olarak geliştirilen analiz metodunda ise toplam endosulfanın nicel tayini 1.57-1800ppm aralığında yapılmıştır. Her iki metodda gıdada önerilen tolerans limitlerine inilebilmektedir. [FeSSA]+ kompleksinin TLC'de uygulanması sonucunda minimum 40µg endosulfan gözle teşhis edilebilmişmiştir. a ve ß -Endosulfanın tanımlanabilen miktarları ile gıda ve suda önerilen tolerans limitlerine inilmesi sağlanamamıştır. Metodun Endosulfan için spesifik olması nedeni ile, adli tıp, Endosulfan içeren tarım ilaçlarında formülasyon uygunluğunun belirlenmesi çalışmalarında teşhis amacıyla kullanılabileceği öngörülmektedir.In this work, three methods have been developed on qualitative and quantitative analyses of endosulfan which is commonly used as an insecticide in agricultural treatments. In the first method, qualitative and quantitative (minimum 600 ng) analyses of a and ß -endosulfan have been performed in the UV region (212 nm) using HPTLC. In the second method, total endosulfan could be quantitatively analyzed in the concentration range of 1.57 to 1800 ppm by the use of the extinction in color intensity of the [FeSSA]+ complex which is formerly developed in acidic medium. According to the results of these methods it is possible to decrease the tolerance limit values which are supposed on food standarts. However, in the third method is applied on TLC using spray reagent of acidic [FeSSA]+ solution only the lowest of 40 µg could be detected. The third method can not be used to compare the results with the tolerance limits regarding food and water. But, that method is sufficiently specific to be used in the forensic toxicology and quality analysis of endosulfan.