Östrodiol reseptör pozitif ve negatif dokularının tayini için KİT geliştirme

Abstract

Sulandırılmış parafin kesitlerde, kovalent olarak yeniden düzenlenen östrodiolün hedef hücrelerinin saptanması, immünohistokimyasal teknik kullanılarak, 1998 yılında Jungblut ve Sierralta tarafından sunulmuştur. Difüzyonla ortamdan uzaklaşan bileşiklerin hücre içinde veya hücre alt birimlerinde hareketsiz hale getirilmesi, dile düşmüş zorluktadır ve tuzaklarla doludur. Geçen kırk yılda çeşitli teknikler tavsiye edilmiştir ve bol bol iddialar mevcuttur. Fakat bu iddiaların çoğu bir kenara itilmiştir. Asetik asit, formaldehid içerisinde östrodiol, bağlı olduğu reseptöründen serbest bırakılır ve Mannich reaksiyonu ile moleküler çevresinde tutulur. Bu sayede östrodiolün difüzyonu engellenir. İmmünohistokimyasal teknik kullanılarak östrodiol fikse edildiği hedef hücresinde görülebilir. Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Etik Kurulu onayı ile yaklaşık sekiz ayda, dokuzu meme kanseri vakası, üçü endometrium olmak üzere toplam 12 doku toplanmıştır. Ameliyattan hemen sonra, örnekler %10 asetik asit, %4 formaldehid çözeltisi içerisinde bekletilmiştir. Minimum dört saatlik fiksasyondan sonra örnekler, parafinize edilmiştir. 4-5 µm kalınlığında kesitler kesilmiş ve immünohistokimyasal teknik kullanılarak anti-östrodiol uygulanmıştır. Klasik immünohistokimyasal yöntem kullanılarak, meme kanseri olgularının ve endometriumların epitel ve tümör hücrelerinin çekirdeklerinde östrodiol reseptör saptanmıştır. Ne yazık ki, anti-östrodiol kullanılarak yapılan immünohistokimyasal çalışmalarda çekirdeksel boyama gerçekleşmemiştir. Fakat sitoplazmik boyama saptanmıştır.