Prostat Kanserinde Aktif İzlem: Endikasyonlar Genişleyebilir mi?

Abstract

Prostat spesifik antijen taramalarının ve prostat biyopsilerinin yaygın kullanımı 'klinik olarak önemsiz prostat kanseri' tanısında artışı da beraberinde getirmiştir. Günümüzde 'düşük riskli lokalize prostat kanseri' tanısı alan hastalarda sıklıkla önerilen aktif izlem seçeneği, gereksiz ve fazla tedaviden kaçınmak adına önemli bir alternatif yaklaşımdır. Hastalara uygulanacak ideal aktif izlem protokolü için hasta dahil etme ve takip kriterleri ile ilgili kesin bir konsensus olmamakla beraber, farklı merkezlerce uygulanan ve kabul görmüş kriterlere sahip protokollerin kansere özgü sağkalım sonuçlarının küratif radikal tedaviler kadar başarılı olduğu bildirilmiştir. Prostat kanseri tanısında ve hastaların takibinde kullanılabilecek yeni görüntüleme yöntemleri ve biyo-/genomik-belirteçler ile ilgili çalışmalar ümit vericidir. Tüm bu olumlu gelişmeler 'prostat kanserinde aktif izlem endikasyonları genişleyebilir mi?' sorusunu akla getirmektedir.Common usage of prostate-specific antigen screening and prostate biopsies increases diagnosis rate of "clinically insignificant prostate cancer". Nowadays, active surveillance is an alternative approach for overtreatment of patients diagnosed with "low-risk, localized prostate cancer". Although there is no consensus on ideal active surveillance protocol for patient-inclusion and follow-up, it was reported that protocols that are in use and accepted by various centers are as successful as curative radical therapies concerning survival of cancer. New screening methods for diagnoses of prostate cancer, the followup and studies on bio-/genomic markers are promising. These positive developments bring one question on mind: "Can we expand the indications for active surveillance in prostate cancer"?.