Tel ark eklemeli imalat yöntemiyle üretilen alüminyum alaşımlarının mekanik özelliklerinin incelenmesi

Abstract

Bu çalışmada otomotiv, gemi inşa sanayi, enerji endüstrisi gibi birçok alanda sıklıkla tercih edilen AA5356 alüminyum alaşımı, ilave tel olarak kullanılarak tel ark eklemeli imalat (TAEİ) yöntemi ile parçalar üretilmiştir. Özellikle, karmaşık geometrilere sahip parçaların kullanıldığı alanlar, TAEİ teknolojisini benimsemektedir. Çalışmamızda, 1,6 mm kalınlığında AA5754 Al levhalar altlık malzeme olarak kullanılmıştır. 2,4 mm çapında AA5356 alüminyum alaşımlı teller argon gazı altında TIG kaynak yöntemi ile levhalar üzerine biriktirilerek, bir duvar örülmüştür. Farklı kaynak parametreleri ile birleştirilmiş bu alüminyum parçaların, mekanik özelliklerinin incelenmesi için mikrosertlik ölçümü ve çekme testi yapılmıştır. Bu incelemeler sonucunda, kaynak dikiş yönüne paralel ve dik hazırlanan numunelerin mekanik özellikler açısından farklı davranışlar gösterdiği tespit edilmiştir. Bu sonuçlar mikroyapı incelemeleri ile desteklenmiş ve geleneksel yöntemlerle üretilen parçalarla karşılaştırılmıştır.

In this study, parts were produced by wire arc additive manufacturing (WAAM) method by using AA5356 aluminum alloy, which is frequently preferred in many fields such as automotive, shipbuilding industry, and energy industry, as an additional wire. In particular, areas where parts with complex geometries are used adopt WAAM technology. In our study, 1.6 mm thick AA5754 Al sheets were used as substrate. 2.4 mm diameter AA5356 aluminum alloy wires were deposited on the plates by TIG welding method under argon gas, and a wall was built. Microhardness measurement and tensile test were performed to examine the mechanical properties of these aluminum parts combined with different welding parameters. As a result of these examinations, it was determined that the samples prepared parallel and perpendicular to the weld seam direction showed different behaviors in terms of mechanical properties. These results were supported by microstructural studies and compared with the parts produced by conventional methods.