Türkiye’de Kadın Uluslararası İlişkiler Akademisyenlerinin Profili : Marmara Bölgesi

Abstract

Türkiye’de kadınların iş hayatına katılım oranı çok düşük (%27.5) olmasına rağmen (TUİK, 2015),kadın akademisyenlerin akademinin toplamına oranı %43’tür (YÖK, 2015). Unvan yükseldikçeakademideki kadın sayısında düşüş, üniversitelerin yönetim kadrolarında kadın akademisyenlerinsayısındaki azlık ve bölgesel farklılıklar hala dikkat çekse de Türkiye’de kadın akademisyenlerin görecelehine olan tablo Uİ alanında da gözlenmektedir. Ne var ki, Türkiye’de Uİ alanındaki kadınakademisyenlerin akademideki konumları ve profilleri üzerine yeterli araştırma bulunmamaktadır. Buçalışma ilk olarak Marmara bölgesindeki (İstanbul, Edirne, Kocaeli, Yalova ve Sakarya)üniversitelerde Uİ alanında çalışan kadın akademisyenlerin sayıları, eğitim geçmişleri, çalışmaalanları, yayın yapma sıklıkları, üniversitedeki idari görevleri gibi temel bilgileri ve çalışmahayatlarında karşılaştıkları zorlukları sistematik bir şekilde ortaya koymakta, Türkiye’deki Uİdisiplinindeki kadın akademisyenlerin sınırlı da olsa profilini çıkarmaktadır. İkinci olarak, çalışmadasöz konusu kadın akademisyenlerin sivil toplum kuruluşları, medya ve siyasetle olan ilişkileriincelenmektedir. Bu çalışmayla mevcut araştırmalardaki boşluğun doldurulup, kadın akademisyenlereilişkin yeni araştırmalar için objektif bir zemin hazırlama hedefi güdülmektedir.

The level of participation of women in labour market is too low (%27.5) in Turkey (TUİK, 2015), while the percentage of women academics is 43% (YÖK, 2015). Despite disparities between male and female academics in getting high level administrative positions at universities and regional inequalities, relatively positive picture for female academics in Turkey is also valid for International Relations (IR) discipline. However, there is not enough comprehensive studies on IR female academics’ professional conditions in Turkey. This article, first, sets out an account on numbers, educational background, research fıelds, publishing frequency and where they usually publish, administrative positions and professional difficulties of female academics in IR working in Marmara Region (İstanbul, Edirne, Kocaeli, Yalova ve Sakarya). Hence, it diplays a restricted profile of female IR academics in Turkey. Second, it analyzes these academics’ relations and networks with civil society, media and politics. Overall this article aims to fulfill a gap concerning female academics’ situation in IR discipline in Turkey and to pave the way for further studies by offering an emprical data analysis.