Bildiğimiz sinemanın sonu mu? İnşa ve ihtimal arasında gerçekçilik

Abstract

Dijitalleşmeyi; bir devrim, sinema tarihinde bir kopuş ya da bildiğimiz anlamda sinemanın ölümü olarak değerlendiren kuramcılar olduğu gibi, varlığını teknik bir icada borçlu olan ve ortaya çıkışından beri diğer sanatlar ve medyalarla etkileşim halinde olan sinemanın tarihinde eski ve yeninin bir arada var olduğu bir evre olarak değerlendirenler de vardır. Bu tartışmalar sinema tarihinin başından beri film ve gerçeklik ilişkisinin nasıl kurulduğu, sinemayı sinema yapan unsurların ne olduğu sorularına yanıt vermeye çalışır, bu unsurların dijital aygıtlardan nasıl etkilendiğini araştırır. Tartışmalar dijital teknolojinin sadece film yapım aşamasını değil, seyirci algısını ve deneyimini dönüştürme biçimlerini de kapsar. Bu çalışmada, dijital dönemde sinema ve gerçeklik ilişkisi ele alınarak artık bildiğimiz anlamda sinemanın ve sinemada gerçekçiliğin sonuna mı geldiğimiz yoksa filmin gerçekle kurduğu farklı düzeydeki ilişkiler sayesinde yeni bir gerçekçilikten mi bahsedebileceğimiz sorularına sinemanın analog dönemi özelliklerine de değinilerek yanıt aranacaktır.